حدیث دربارهحكمت محجوب بودن

میزان الحکمه ج ۷، ص ۲۴۱، ح ۱۲۵۴۵

امام سجاد علیه‌السلام

حكمت محجوب بودن

عنه عليه السلامـ أيضا ـ: و لَوعَتي لا يُطفِئُها إلاّ لِقاؤكَ، و شَوقي إلَيكَ لا يَبُلُّهُ إلاّ النَّظَرُ إلى وَجهِكَ. ۱

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات ـ: سوز و گداز مرا [چيزى] جز ديدار تو فرو نمى نشاند و درد اشتياقم را به تو، جز ديدارِ رويت بهبود نمى بخشد.

۱.بحار الأنوار: 94/150.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل نشانه های عقل +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۷

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات ـگفت: الهى! مرا از آنان قرار ده كه درختان شوقِ به تو در باغهاى سينه هايشان ريشه داونيد و سوز و گداز محبّت تو اعماق دلهايشان را گرفت و از اين رو، به آشيانه هاى افكار اذكار پناه مى برند و در بوستانهاى قرب و مكاشفه مى چمند. پرده از ديدگانشان كنار زده شده. و سينه هايشان به حقيقت معرفت فراخ گرديده. و چشمهايشان به ديدار دلدارشان روشن گشته است.

امام على عليه السلامـ در حديثى ـفرمود: [خداوند] برخى اشياء را از برخى ديگر در پرده داشت، تا دانسته شود كه ميان او و آفريدگانش پرده اى نيست مگر خود آفريدگانش.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: تو خود را از آفريدگانت در پرده نكردى، بلكه كردارهاى (آرزوهاى) زشت خودِ آنان، ميان تو و ايشان پرده شد.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ ابن ابى العوجاء كه پرسيد: چرا خود را از مردم در پرده داشت و آن گاه پيامبران را سويشان فرستاد؟ ـفرمود: واى بر تو! كسى كه قدرتش را در وجود تو نشانت داده چگونه خود را از تو پوشيده داشته است؟ تو را كه نبودى پديد آورد، خُرد بودى بزرگت كرد، ناتوان بودى توانايت گردانيد. حضرت پيوسته مظاهر قدرت خدا را كه در وجود من است و نمى توانم منكرشان شوم برايم بر مى شمرد تا جايى كه خيال كردم بزودى خداوند ميان من و او ظاهر خواهد شد!

امام كاظم عليه السلام:ميان او و آفريدگانش حجابى جز خود آنان وجود ندارد. او در پرده است بى آن كه پرده اى در كار باشد و مستور است بى آن كه پوششى در ميان باشد.

امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به پرسش زنديقى از علّت در پرده بودن خدا ـفرمود: پردگى او از خلق به علّت كثرت گناهان ايشان است.

امام رضا عليه السلام:درك ها، او را فرا نمى گيرد و حجاب، او را پوشيده نمى دارد. از آفريدگانش در حجاب است؛ زيرا آنچه براى ذات آنان ممكن است، براى او ممتنع مى باشد و آنچه ذات او از آن امتناع دارد، براى ذات آنها ممكن است و نيز به دليل جدايى و تفاوتى است كه ميان سازنده و ساخته شده و پروردگار و پرورده و محدود كننده و محدود شده وجود دارد.