كسى كه خردمند به شمار نمى آيد
3 حدیث
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:أنقَصُ النّاسِ عَقلاً مَن ظَلَمَ دونَهُ، و لَم يَصفَحْ عَمَّنِ اعتَذَرَ إلَيهِ. ۱
امام صادق عليه السلام:كم خردترين مردم، كسى است كه به فرو دست خود ستم كند و از كسى كه از او پوزش خواهد گذشت نكند.
۱.الدرّة الباهرة: 31.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:اُفٍّ لَكُم! لَقَد سَئمتُ عِتابَكُم! أ رَضِيتُم بِالحَياةِ الدّنيا مِنَ الآخِرَةِ عِوَضا؟! و بِالذُّلِّ مِنَ العِزِّ خَلَفا؟! إذا دَعوتُكُم إلى جِهادِ عَدُوِّكُم دارَت أعيُنُكُم، كَأنَّكُم مِنَ المَوتِ في غَمرَةٍ، و مِنَ الذُّهولِ في سَكرَةٍ، يُرتَجُ عَلَيكُم حِواري فتَعمَهونَ، و كأنَّ قُلوبَكُم مَألوسَةٌ فأنتُم لا تَعقِلونَ! ۱
امام على عليه السلام:اُف بر شما! خسته شدم بس كه سرزنشتان كردم! آيا به جاى آخرت، به زندگى دنيا دل خوش كرده ايد؟ و به جاى عزّت، به خوارى تن داده ايد؟ هر گاه شما را به پيكار با دشمنتان فرا مى خوانم چشمانتان چنان [در كاسه] مى گردد كه گويى در چنگال مرگ گرفتار آمده ايد و در مستىِ گيجى و غفلت به سر مى بريد. باب گفتگوى من با شما بسته شده و شما سرگردانيد، گويى دلهايتان آميخته به جنون شده و از اين رو تعقّل نمى ورزيد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 34. و إليك تفسير بعض ما ورد من غريب الألفاظ في هذا المقطع من الخطبة: دوران الأعين: اضطرابها من الجزع، غمرة الموت: الشدّة التي ينتهي إليها المحتضر، يُرتَج بمعنى يُغلق، الحوار: المخاطبة و مراجعة الكلام، تعمهون: تتحيّرون، المألوسة: المخلوطة بمسّ الجنون (تعليقة صبحي الصالح على نهج البلاغة).
عنه عليه السلامـ مِن كلامهِ لأهلِ الكوفةِ ـ: أيُّها القَومُ الشّاهِدَةُ أبدانُهُم، الغائبَةُ عَنهُم عُقولُهُم، المُختَلِفَةُ أهواؤهُم، المُبتَلى بِهِم اُمَراؤهُم، صاحِبُكُم يُطيعُ اللّهَ و أنتُم تَعصونَهُ، و صاحِبُ أهلِ الشّامِ يَعصي اللّهَ و هُم يُطيعونَهُ! ۱
امام على عليه السلامـ در سخنانى به كوفيان ـفرمود: اى مردمى كه پيكرهايشان پيداست و خردهايشان از وجود آنها رخت بربسته است؛ خواهشها و اهدافشان گونه گونه است، اُمر ايشان به آنها گرفتار شده اند. زمامدار شما خدا را فرمان مى برد و شما او را نافرمانى مى كنيد، ولى زمامدار شاميان خدا را نافرمانى مى كند و آنها از او فرمان مى برند!
۱.نهج البلاغة: الخطبة 97.