ناتوانى دل و ديده از احاطه بر او

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: خردها از رسيدن به كنه جمال تو در ماندند و ديدگان، تاب ديدن انوار و عظمت وجه تو را نياوردند و براى خلايق راهى به سوى شناخت خودت قرار ندادى، مگر همان درماندگى از شناختت.

امام رضا عليه السلام:كنه او، جدا كننده ميان او و آفريدگان اوست.

امام على عليه السلام:بزرگتر از آن است كه ربوبيّتش با احاطه دل يا ديده ثابت شود.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «ديدگان او را درنمى يابند.» ـفرمود: مقصود احاطه وهم است.

امام رضا عليه السلامـ در وصف خداوند سبحان ـفرمود: او والاتر از آن است كه ديده اى دريابدش، يا در وهمى بگنجد، يا خردى فراچنگش آورد.

امام جواد عليه السلامـ نيز درباره همين آيه ـفرمود: اوهام دلها تيزتر از نگاههاى چشمهاست. گاهى اوقات تو با نيروى وهم خود به سند و هند و كشورهايى كه نرفته اى سير و سفر مى كنى، در صورتى كه با چشم خود آنها را نمى بينى. حال، [همين]اوهامِ دلها، خداى را در نمى يابد چه رسد به نگاههاى چشمها!