ويژگى مؤمن در بامداد

امام على عليه السلام:هركه صبح خود را با همّ و غم آخرت بياغازد، بى نياز شود، بى آن كه مال و ثروتى داشته باشد، و از تنهايى به درآيد بى آن كه اهل و عيالى داشته باشد، و قدرت يابد بى آن كه ايل و تبارى داشته باشد.

امام صادق عليه السلامـ در تورات آمده است ـ: هركه صبح خود را با غم دنيا [خواهى]آغاز كند، با نارضايتى از خدا آغاز كرده باشد.

امام صادق عليه السلام:هركه صبح خود را با همّ و غمى جز آزاد كردن خود [از آتش دوزخ]بياغازد، امر بزرگ (آخرت) را ناچيز شمرده و به خاطر بهره اندك (دنيا) از پروردگارش روي گردان شده باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو ذر ـفرمود: اى ابوذر! چون صبح كردى به خود وعده [زنده ماندن تا] شب مده و چون شب را آغازيدى به خود وعده صبح مده و پيش از آن كه بيمار شوى، از سلامت خود استفاده كن و پيش از آن كه بميرى، از زندگى خود بهره گير؛ زيرا نمى دانى كه فردا نام تو چه خواهد بود [زنده يا مرده، سالم يا بيمار].

امام على عليه السلامـ در وصف پرهيزگاران ـفرمود: صبح را آغاز مى كند در حالى كه كارش ياد خداست، و شب را مى آغازد در حالى كه همّ و غمش شكر خداست. شب را با ترسِ از خواب غفلت به سر مى برد و روز هنگام از فضل و رحمت خدا كه به او رسيده شادمان است.