حدیث دربارهشكايت به خدا
تحف العقول:عنه عليه السلام ـ و قد سُئلَ عن أبغَضِ الخَلقِ إلَى اللّهِ ـ: مَن يَتَّهِمُ اللّهَ، [قالَ السائلُ:] قُلتُ: أحَدٌ يَتَّهِمُ اللّهَ؟! قالَ عليه السلام: نَعَم، مَنِ استَخارَ اللّهَ فجاءَتهُ الخِيَرَةُ بما يَكرَهُ فَيَسخَطُ فذلكَ يَتَّهِمُ اللّهَ. قُلتُ: و مَن؟ قالَ: يَشكُو اللّهَ، قلتُ: و أحَدٌ يَشكُوهُ؟! قالَ عليه السلام: نَعَم، مَن إذا ابتُلِيَ شَكا بِأكثَرَ مِمّا أصابَهُ. قلتُ: و مَن؟ قالَ: إذا اُعطِيَ لَم يَشكُرْ، و إذا ابتُلِيَ لَم يَصبِرْ. ۱
تحف العقول:امام صادق عليه السلام در پاسخ به اين پرسش كه منفورترين خلق نزد خدا كيست فرمود: كسى كه خدا را مُتّهم كند. [پرسش كننده گويد:]عرض كردم: مگر كسى خدا را هم مُتّهم مى كند؟ فرمود: آرى؛ كسى كه از خدا طلب خير كند و خداوند خير او را در چيزى قرار دهد كه وى ناخوش مى دارد و در نتيجه، ناراحت شود. چنين كسى خدا را متهم كرده است. عرض كردم: ديگر چه كسى؟ فرمود: كسى كه از خدا شِكوه كند. عرض كردم: مگر كسى از خدا هم شِكوه مى كند؟ فرمود: آرى؛ كسى كه هرگاه گرفتار شود، بيش از حدّ گرفتارى خود شكايت كند. عرض كردم: ديگر چه كسى؟ فرمود: كسى كه هرگاه نعمتى به او داده شود سپاسگزارى نكند و هرگاه گرفتار شود شكيب نورزد.
۱.تحف العقول: 364.