حدیث دربارهسجده شكر

عنه عليه السلام:إذا ذَكَرَ أحَدُكُم نِعمةَ اللّهِ عَزَّ و جلَّ فَليَضَعْ خَدَّهُ عَلَى التُّرابِ شُكرا للّهِ، فإن كانَ راكِبا فَلْيَنزِلْ فَلْيَضَعْ خَدَّهُ عَلَى التُّرابِ، و إن لَم يَكُن يَقدِرُ عَلَى النُّزولِ للشُّهرَةِ فَلْيَضَعْ خَدَّهُ على قَرَبُوسِهِ، و إن لَم يَقدِرْ فَلْيَضَعْ خَدَّهُ على كَفِّهِ، ثُمّ لِيَحْمَدِ اللّهَ على ما أنعَمَ اللّهُ علَيهِ. ۱
امام صادق عليه السلام:هر گاه فردى از شما به ياد نعمت خداوند عزّ و جلّ افتاد، براى سپاسگزارى از خدا گونه اش را بر خاك گذارد. اگر سواره بود پياده شود و گونه اش را بر خاك نهد، و اگر به خاطر [ترس از]انگشت نما شدن نتوانست پياده شود صورتش را بر كوهه زين بگذارد، و اگر باز هم نتوانست اين كار را بكند گونه اش را بر كف دست خود بگذارد و آن گاه خدا را براى نعمتى كه به او داده است حمد و سپاس گويد.
۱.الكافي: 2/98/25.

احادیث دیگر این موضوع

۲