حدیث دربارهپرهيز از ستمگرى

میزان الحکمه ج ۶، ص ۵۳۵، ح ۱۱۵۲۴

امام علی علیه‌السلام

پرهيز از ستمگرى

عنه عليه السلام:الظُّلمُ يُزِلُّ القَدَمَ، و يَسلُبُ النِّعَمَ و يُهلِكُ الاُمَمَ. ۱

امام على عليه السلام:ستم، قدم را مى لغزاند، نعمتها را سلب مى كند و ملتها را به نابودى مى كشاند.

۱.غرر الحكم: 1734.

کلیدواژه‌ها ستمگری پرهیز از ستمگری

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از ستم كردن بپرهيزيد، كه آن دلهاى شما را ويران مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت بنده خوشحال از حسنات خود وارد محشر مى شود. مردى مى آيد و مى گويد: پروردگارا! اين مرد به من ظلم كرده است. پس، از حسنات او برداشته و در حسنات آن مرد داد خواه گذاشته مى شود. به همين ترتيب افرادى كه در حق آنها ستم كرده است مى آيند تا جايى كه حتى يك حسنه براى او باقى نمى ماند. از آن پس اگر كسى بيايد و حق خود را از او بخواهد از گناهان آن مرد برداشته و به گناهان او افزوده مى شود. بدين سان همچنان داد مردم از او گرفته مى شود، تا آن كه به آتش درآيد.

كنز العمّالـ به نقل از ابو هدبه از انس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: ميان بهشت و آدمى هفت گردنه است، كه آسان ترين آنها مرگ باشد. عرض كردم: اى رسول خدا! پس سخت ترين آنها چيست؟ فرمود: ايستادن در پيشگاه خداوند عزّ و جلّ آن گاه كه ستمديدگان گريبان ستمگران را بگيرند.

امام على عليه السلام:ستم، پست ترين رذيلت است.

امام على عليه السلام:ستمگرى، در دنيا مايه نابودى و در آخرت، مايه هلاكت است.

امام على عليه السلام:ستمگرى، پيامدهايى مُهلك دارد.

امام على عليه السلام:به پيشگاه خدا، ستمديده وارد بشويد، ولى ستمگر وارد نشويد.

امام على عليه السلام:هر كه به بندگان خدا ستم كند، خداوند به جاى بندگانش خصم و مدّعى او باشد.