پرهيز از ستمگرى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از ستم كردن بپرهيزيد، كه آن دلهاى شما را ويران مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت بنده خوشحال از حسنات خود وارد محشر مى شود. مردى مى آيد و مى گويد: پروردگارا! اين مرد به من ظلم كرده است. پس، از حسنات او برداشته و در حسنات آن مرد داد خواه گذاشته مى شود. به همين ترتيب افرادى كه در حق آنها ستم كرده است مى آيند تا جايى كه حتى يك حسنه براى او باقى نمى ماند. از آن پس اگر كسى بيايد و حق خود را از او بخواهد از گناهان آن مرد برداشته و به گناهان او افزوده مى شود. بدين سان همچنان داد مردم از او گرفته مى شود، تا آن كه به آتش درآيد.

كنز العمّالـ به نقل از ابو هدبه از انس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: ميان بهشت و آدمى هفت گردنه است، كه آسان ترين آنها مرگ باشد. عرض كردم: اى رسول خدا! پس سخت ترين آنها چيست؟ فرمود: ايستادن در پيشگاه خداوند عزّ و جلّ آن گاه كه ستمديدگان گريبان ستمگران را بگيرند.

امام على عليه السلام:ستم، پست ترين رذيلت است.

امام على عليه السلام:ستمگرى، در دنيا مايه نابودى و در آخرت، مايه هلاكت است.

امام على عليه السلام:ستم، قدم را مى لغزاند، نعمتها را سلب مى كند و ملتها را به نابودى مى كشاند.

امام على عليه السلام:ستمگرى، پيامدهايى مُهلك دارد.

امام على عليه السلام:به پيشگاه خدا، ستمديده وارد بشويد، ولى ستمگر وارد نشويد.

امام على عليه السلام:هر كه به بندگان خدا ستم كند، خداوند به جاى بندگانش خصم و مدّعى او باشد.

امام على عليه السلام:چه بد توشه اى است براى آخرت، ستم و تجاوز به بندگان.

امام على عليه السلام:از خدا بترسيد، از خدا بترسيد، درباره عاقبت ناگوار ستم در دنيا و آخرت و از فرجام بدِ كبر و نخوت.

امام على عليه السلامـ در خطبه اى كه ضمن آن از بيدادگرى، بيزارى مى جويد ـفرمود: به خدا سوگند اگر شب را روى گياه اشترخار بيدار مانم و مرا بسته در كند و زنجير بكشانند، خوشتر دارم از اين كه در روز قيامت با دامنى آلوده به ستم بر يكى از بندگان خدا يا غصب كمترين چيزى از كالاى پست دنيا، بر خدا و رسول او وارد شوم. چگونه به خاطر جسمى كه تار و پودش به سوى پوسيدگى مى شتابد و روزگاران درازى در زير خاك مى ماند، بر كسى ستم كنم؟!

امام على عليه السلامـ در همان خطبه ـفرمود: به خدا سوگند اگر هفت اقليم را با هر آنچه در زير افلاك آن است به من دهند، بدين شرط كه با گرفتن پوست جوى از دهان مورى نافرمانى خدا كنم، هرگز چنين نخواهم كرد.