حدیث دربارهفرمان بردن از پيامبر و اولياى امر(اوصياى پيامبر)

عنه عليه السلام:دَعاكُم رَبُّكُم سبحانَهُ فَنَفَرتُم و وَلَّيتُم، و دَعاكُمُ الشَّيطانُ فَاستَجَبتُم و أقبَلتُم، دَعاكُمُ اللّهُ سبحانَهُ إلى دارِ البَقاءِ، و قَرارَةِ الخُلُودِ و النَّعماءِ، و مُجاوَرَةِ الأنبياءِ و السُّعَداءِ، فَعَصَيتُم و أعرَضتُم، و دَعَتكُمُ الدُّنيا إلى قَرارَةِ الشَّقاءِ، و مَحَلِّ الفَناءِ، و أنواعِ البَلاءِ و العَناءِ، فَأطَعتُم و بادَرتُم و أسرَعتُم. ۱
امام على عليه السلام:پروردگارتان شما را فراخواند اما شما نپذيرفتيد و پشت كرديد و شيطان شما را فراخواند، دعوتش را پذيرفتيد و به او روى آورديد. خداوند شما را به سراى ماندگار و جايگاه جاويدان و پر نعمت و همسايگى با پيامبران و نيكبختان خواند، امّا شما نافرمانى كرديد و روى گردانديد و دنيا شما را به جايگاه بدبختى و محل فنا و نيستى و انواع بلا و رنج و گرفتارى خواند و شما فرمان برديد و پيشى گرفتيد و شتافتيد.
۱.غرر الحكم: (5157 ـ 5158).

احادیث دیگر این موضوع

۴