حدیث دربارهآفات صدقه

عنه عليه السلامـ مِن كتابِهِ للأشتَرِ ـ: إيّاكَ و المَنَّ على رَعِيَّتِكَ بِإحسانِكَ، أو التَّزَيُّدَ فيما كانَ مِن فِعلِكَ، أو أن تَعِدَهُم فَتُتبِعَ مَوعِدَكَ بِخُلفِكَ؛ فإنَّ المَنَّ يُبطِلُ الإحسانَ، و التزيُّدَ يَذهَبُ بِنُورِ الحَقِّ. ۱

امام على عليه السلامـ در فرمان خود به مالك اشتر ـنوشت: زنهار كه براى احسانت به مردم بر آنان منّت گذارى، يا كار خود را بيش از آنچه هست جلوه دهى، يا به آنان و عده اى دهى و به كار نبندى؛ زيرا منّت نهادن، احسان را تباه مى كند و بزرگتر جلوه دادن كار، روشنايى حق (حقيقت) را مى برد.

۱.نهج البلاغة: الكتاب53.

کلیدواژه‌ها صدقه آفات صدقه

احادیث دیگر این موضوع

امام باقر عليه السلام:صدقه (زكات) براى پيشه ور و نيز كسى كه بُنيه اى سالم و قوى دارد حلال نيست؛ پس، از گرفتن آن خوددارى كنيد. 1. شيخ صدوق، رضوان اللّه تعالى عليه، در كتاب من لا يحضره الفقيه روايت كرده است كه به امام صادق عليه السلام عرض شد: مردم از قول رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مى كنند كه فرمود: «صدقه (زكات) بر شخص بى نياز و توانگر و نيز بر كسى كه بُنيه اى سالم و قوى دارد روا نيست». حضرت صادق عليه السلام فرمود: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرموده است «بر بى نياز» و نفرموده است «بر كسى كه بنيه قوى و سالم دارد». كه مى تواند ناظر به شخصى باشد كه با نيرو و توان خويش كار مى كند، اما به جهت محروم ماندن از توفيق الهى و يا قرض و بدهى سنگين، از عهده مخارج خود بر نيايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه كس اند كه خداوند عزّ و جلّ با آنان سخن نمى گويد: منّت گذار، يعنى كسى كه هر چه مى بخشد، منّت مى گذارد، و كسى كه دامن جامه اش را [از روى تكبّر]بلند گيرد و كسى كه كالايش را با سوگند دروغ رواج دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بى چشمداشت، صدقه بدهيد؛ زيرا كه چشمداشت اجر را از بين مى برد.

امام على عليه السلام:منّت ننهادن، زيور احسان است.

امام على عليه السلام:بخشندگى، از بزرگوارى طبع است، و منّت نهادن خوبى را تباه مى كند.

امام صادق عليه السلام:منّت نهادن، خوبى را از بين مى برد.

امام صادق عليه السلام:اگر به كسى خوبى كردى، آن را با منّت گذاشتن زياد و به رُخ كشيدن تباه مساز، بلكه با خوبىِ بهترى ادامه اش بده؛ زيرا اين كار براى اخلاق تو زيبنده تر است و پاداش آخرتت را واجبتر مى گرداند.