حدیث دربارهكسانى كه مستحق صدقه(زكات) نيستند

الإمامُ الكاظمُ عليه السلامـ فيما كَتَبَ إلى مَن سَألَهُ عَنِ المَساكينِ الذين يَقعُدُونَ في الطُّرُقاتِ ـ: مَن تَصَدَّقَ على ناصِبٍ فَصَدَقَتُهُ علَيهِ لا لَهُ، لكنْ على مَن لا تَعرِفُ مَذهَبَهُ و حالَهُ فذلكَ أفضلُ و أكثَرُ، و مِن بَعدُ فَمَن تَرَقَّقتَ علَيهِ و رَحِمتَهُ و لَم يُمكِنِ استِعلامُ ما هُو علَيهِ لَم يَكُن بالتَّصَدُّقِ علَيهِ بَأسٌ إن شاءَ اللّهُ. ۱
امام كاظم عليه السلامـ در پاسخ به نامه كسى كه از آن حضرت درباره كمك به گداهاى سر راه نشين پرسيده بود ـنوشت: هركه به ناصبى (دشمن اهل بيت) صدقه دهد، آن صدقه برايش گناه است نه ثواب، اما اگر به كسى كه از مذهب و عقيده او خبر ندارى، صدقه بدهى، بهتر و ثوابش بيشتر است. از اين گذشته، هر كس كه دلت به حالش سوخت و رحمت به او برانگيخته شد و آگاه شدن از مذهب و عقيده اش هم ممكن نشد، صدقه دادن به او اشكالى ندارد، ان شاء اللّه.
۱.بحار الأنوار: 96/127/46.

احادیث دیگر این موضوع

۱