كسانى كه مستحق صدقه(زكات) نيستند

امام كاظم عليه السلامـ در پاسخ به نامه كسى كه از آن حضرت درباره كمك به گداهاى سر راه نشين پرسيده بود ـنوشت: هركه به ناصبى (دشمن اهل بيت) صدقه دهد، آن صدقه برايش گناه است نه ثواب، اما اگر به كسى كه از مذهب و عقيده او خبر ندارى، صدقه بدهى، بهتر و ثوابش بيشتر است. از اين گذشته، هر كس كه دلت به حالش سوخت و رحمت به او برانگيخته شد و آگاه شدن از مذهب و عقيده اش هم ممكن نشد، صدقه دادن به او اشكالى ندارد، ان شاء اللّه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:صدقه (زكات) نه براى بى نياز و توانگر حلال است و نه براى كسى كه بدنى سالم و نيرومند دارد، مگر براى كسى كه مبتلا به فقر خوار كننده، يا قرضى كمر شكن باشد. هركه براى افزودن بر دارايى خويش، دست سؤال سوى مردم دراز كند، در روز قيامت آن مال خراشى باشد بر چهره او و سنگ تفتيده اى كه آن را از آتش دوزخ مى بلعد؛ پس اينك هركه خواهد گو با اندك مال خويش بسازد و هركه خواهد گو [با گدايى] بر دارايى خويش بيفزايد.