حدیث دربارهانتساب به تشيّع

التفسير المنسوبِ إلى الإمامُ العسكريُّ عليه السلام:ـ قال الحسن بن على (عليهما السلام) لِلوالي في رَجُلٍ اتُّهِمَ بِقصدِ السَّرِقةِ و قَدِ ادّعى التَّشَيُّعَ ـ: مَعاذَ اللّهِ ما هذا من شِيعَةِ عَلِيٍ عليه السلام، و إنّمَا ابتَلاهُ اللّهُ في يَدِكَ لاعتِقادِهِ في نَفسِهِ أنَّهُ من شِيعَةِ عليٍّ عليه السلام. ۱

التفسير المنسوب إلى الإمام العسكرى عليه السلام:ـ امام عسكرى عليه السلام در مورد مردى كه متّهم بود كه قصد سرقت داشته و ادعاى تشيّع مى نمود، به فرماندار فرمودـ: پناه بر خدا! اين فرد از شيعيان على عليه السلام نيست و خداوند تنها به خاطر آن كه او فكر مى كند شيعه على عليه السلام است در دست تو گرفتارش نموده است.

۱.التفسير المنسوب إلى الإمام العسكريّ عليه السلام: 316/161، انظر تمام الحديث.

کلیدواژه‌ها شیعه انتساب به تشیع

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، اين شيعيان على هستند كه رستگارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: در روز قيامت شيعيان تو سيراب و بدون تشنگى وارد [محشر]مى شوند، و دشمنانت تشنه كام وارد مى گردند و آب مى طلبند و كسى به آنان آب نمى دهد.

التفسير المنسوب إلى الإمام العسكرى عليه السلام:ـ عمّار دُهنى، وقتى قاضى كوفه او را رافضى خواند، گريست و چون قاضى علّت گريه اش را پرسيد ـ: گفت هم براى خودم مى گريم و هم براى تو! اما گريه ام براى خودم از اين روست كه تو مرا به منزلتى ارجمند نسبت دادى كه لايق آن نيستم. گفتى من رافضى هستم. واى بر تو، حضرت صادق عليه السلام برايم حديث گفت كه: نخستين كسانى كه رافضى ناميده شدند ساحرانى بودند كه وقتى نشانه [نبوّت]موسى عليه السلام را در عصايش ديدند به او ايمان آوردند و او را پسنديدند و از او پيروى و فرمان فرعون را ردّ كردند و به هر بلايى كه بر سرشان آورد، گردن نهادند. پس فرعون آنان را رافضى ناميد، چون دين او را رفض (ردّ) كردند. پس، رافضى كسى است كه هر آنچه را خداوند متعال ناخوش مى دارد، ردّ كند و هر آنچه را كه خدا به آن فرمان داده است، به كار بندد. در اين زمان، كجا چنين كسى يافت مى شود؟ همانا براى خود مى گريم چون مى ترسم [خداوند متعال]از قلبم آگاه شود، و مرا كه چنين نام (عنوان) شريفى را بر خود پذيرفته ام، مورد عتاب قرار دهد و فرمايد: اى عمّار! آيا تو دست ردّ به سينه اباطيل زدى و به طاعات عمل كرده اى كه او (قاضى) به تو چنين گفت؟ پس، اين، درجات مرا فرود آورد، در صورتى كه خداوند با من مدارا كند، و موجب عذابى شديد گردد، در صورتى كه بخواهد بر من سخت گيرد، مگر اين كه سروران من با شفاعتشان به فريادم برسند. و اما گريه ام براى تو، به خاطر دروغ بزرگى است كه مرا به نامى غير از نامم خواندى، و ترس شديدم از عذاب خداوند متعال بر توست كه شريفترين نامها را به پست ترين نام تبديل كردى. چگونه بدن تو عذاب [خدا، و عذاب]اين سخنى را كه گفتى تحمّل خواهد كرد؟!

امام كاظم عليه السلامـ وقتى به ايشان گفته شد: در بازار بر مردى گذشتيم كه داد مى زد: من از شيعيان خالص محمّد و آل محمّدم. و جامه هايى را به مزايده گذاشته بود و جار مى زد: كيست كه به قيمت بالاتر بخرد؟ ـفرمود: كسى كه قدر خود را بشناسد، در ورطه جهل و تباهى نيفتد. آيا مى دانيد چنين كسى به چه مى ماند؟ او همانند كسى است كه بگويد: «من مانند سلمان و ابوذر و مقداد و عمّار هستم» و با اين حال كم فروشى مى كند، و عيبهاى كالايش را از مشترى مخفى نگه مى دارد، و جنسى را [به قيمتى ارزان] مى خرد و آن را به غريبه اى كه طالب آن جنس است، به قيمت گران مى فروشد، و وقتى مشترى رفت، مى گويد: من آن جنس را به كمتر از قيمتى هم كه او مى خواست مى دادم. آيا چنين كسى مانند سلمان و ابوذر و مقداد و عمّار است؟ حاشا كه اين شخص همانند آنان باشد. اما [با اين حال] ما او را منع نمى كنيم از اين كه بگويد: «من از دوستداران محمّد و آل محمّد هستم، و از دوستانِ دوستان آنان و دشمنِ دشمنانشان مى باشم».

امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به گروهى كه پرسيدند چرا دو روز اجازه ملاقات به ايشان نداد ـفرمود: چون شما ادعا مى كنيد كه شيعه امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام هستيد. واى بر شما، شيعه او، در حقيقت، حسن و حسين عليهما السلام و سلمان و ابوذر و مقداد و عمّار و محمّد بن ابى بكرند كه با هيچ يك از دستورهاى آن حضرت مخالفت نكردند، و هيچ يك از نواهى وى را مرتكب نشدند. اما شما كه مى گوييد شيعه او هستيد، بيشتر اعمالتان برخلاف خواست اوست، و در بسيارى از واجبات كوتاهى مى ورزيد، به حقوق بزرگ برادران دينى خود بى اعتنايى مى كنيد، و در جايى كه تقيّه واجب نيست تقيّه در پيش مى گيريد، و در جايى كه بايد تقيّه كنيد، تقيّه نمى كنيد.

التفسير المنسوب إلى الإمام العسكرى عليه السلام:امام عسكرى عليه السلام فرمود: فردى نزد امام رضا عليه السلام آمد. و گفت:. «من از شيعيان خالص شما هستم. فرمود:. واى بر تو، آيا مى دانى شيعيان خالص ما چه كسانى هستند؟ عرض كرد: نه. فرمود: شيعيان خالص ما حزقيل مؤمن، مؤمن آل فرعون، است و مردى كه در سوره ياسين خداوند متعال درباره اش فرمود: «و مردى از دورترين جاى شهر دوان دوان آمد»، و سلمان و ابوذر و مقداد و عمّار. آيا تو خودت را با اينان برابر مى كنى؟ بدان كه تو با اين ادعايت هم فرشتگان را آزردى و هم ما را. مرد عرض كرد: از خدا آمرزش مى طلبم و به درگاه او توبه مى برم. پس چه بگويم؟ حضرت فرمود: بگو: من از دوستداران و علاقه مندان شما هستم، و دشمنِ دشمنان شما و دوستِ دوستانتان مى باشم.