حدیث دربارهمشورت در امر امامت
عنه عليه السلام:أيُّها الناسُ، إنّ أحَقَّ الناسِ بهذا الأمرِ أقواهُم علَيهِ، و أعلَمَهُم (أعمَلَهم) بأمرِ اللّهِ فيهِ. لَئن كانتِ الإمامةُ لا تَنعَقِدُ حتّى يَحضُرَها عامَّةُ الناسِ فما إلى ذلكَ سَبيلٌ، و لكنْ أهلُها يَحكُمُونَ على مَن غابَ عَنها، ثُمّ ليسَ للشاهِدِ أن يَرجِعَ، و لا للغائبِ أن يَختارَ. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! سزاوارترين مردمان به اين امر (خلافت و پيشوايى) تواناترين آنها بر آن و داناترينشان [عمل كننده ترينشان] به فرمان خدا در زمينه آن است. اگر پيشوايىْ، جز با حضور همه مردم تحقق نيابد، در آن صورت هرگز اين كار صورت نخواهد گرفت (چون حضور همه مردم براى تعيين خليفه و رهبر در يك جا، ناشدنى است)، اما كسانى كه اهل آن هستند از طرف كسانى كه حضور ندارند نظر مى دهند. در اين صورت، آن كه حضور داشته نبايد از نظر خود برگردد [و بيعت شكند] و آن كه حضور نداشته است، حق انتخاب [كسى ديگر را] ندارد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 173.