صبر در محنت و چاره انديشى براى آن

امام صادق عليه السلام:از خدا بترسيد و شكيبا باشيد؛ زيرا هركه شكيبايى نكند، نا شكيبى كردن او را به هلاكت افكند و به هلاكت افتادن او بر اثر بى تابى، به اين معناست كه اگر نا شكيبى كند، اجر نمى بيند.

امام صادق عليه السلام:كم صبرى، رسوايى به بار مى آورد.

الكافىـ به نقل از سماعة بن مهران ـ: امام كاظم عليه السلام فرمود: چه چيز مانع حج رفتن تو شده است؟ عرض كردم: قربانت گردم، بدهى زيادى پيدا كرده ام و مالم نيز از دست رفته است، اما بدهكاريى كه به گردنم هست، سخت تر از تلف شدن مالم مى باشد و اگر يكى از دوستانمان [با تأمين مخارج حجّم] مرا راه نمى اندخت قادر به آمدن نبودم. حضرت به من فرمود: اگر شكيبايى كنى، نكو حال خواهى شد و اگر شكيبايى نكنى، خداوند مقدّرات خود را جارى مى كند، چه تو راضى باشى و چه ناراضى.

امام على عليه السلام:همانا گرفتاريها را نهايتى است كه ناگزير در آن جا پايان مى پذيرند. پس، هرگاه يكى از شما گرفتار مصيبتى شد، بايد در برابر آن سر خود را پائين بياورد [تسليم و شكيبا باشد]تا بگذرد؛ چه، هرگاه گرفتاريها روى آورند، چاره انديشى، آن ها را نا خوشايندتر مى گرداند.