مرز صدقه

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه در صدقه دادن از حد بگذراند، مانند كسى است كه صدقه ندهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـفرمود: صدقه آن است كه تا توان دارى ببخشى، چندان كه بگويى: اسراف كردم؛ ولى اسراف نكرده باشى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انفاق كنيد و ببخشيد و شمارش نكنيد كه درباره شما شمارش مى شود، و خسّت نورزيد كه درباره شما خسّت ورزيده مى شود.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «و دستت را به گردنت بسته مدار و آن را به تمامى نيز مگشاى كه ملامت ديده و حسرت زده بنشينى» ـفرمود: حسرت، به معناى تهيدستى است.

امام صادق عليه السلام:اگر مردى دار و ندار خود را در راهى از راههاى خدا انفاق كند، كار پسنديده و موفقيت آميزى نكرده است؛ مگر نه اين كه خداوند متعال مى فرمايد: «با دستهايتان خود را به هلاكت ميندازيد و نيكى كنيد كه خداوند نيكوكاران را دوست دارد»؟ مقصود [از نيكوكاران]افراد ميانه رو هستند.

امام صادق عليه السلام:به خاطر برادرت دست به كارى مزن كه زيان آن كار براى تو، بيش از سودش براى او باشد. ۲

امام كاظم عليه السلام:به برادرانت از خود، چيزى مبخش كه زيان آن براى تو بيشتر از سودش براى آنان است.

الدرّ المنثورـ به نقل از ابن عباس ـ: هنگامى كه فرمان انفاق در راه خدا رسيد، گروهى از صحابه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و عرض كردند: اين انفاقى كه فرمان يافته ايم تا از اموال خود بكنيم نمى دانيم چيست؛ چقدر از آن را انفاق كنيم؟ پس خداوند اين آيه را نازل فرمود: «از تو مى پرسند چه انفاق كنند، بگو: مازاد را». تا پيش از اين آيه، مرد از مال خود چندان انفاق مى كرد كه ديگر چيزى پيدا نمى كرد تا صدقه بدهد و حتى غذايى براى خوردن خودش باقى نمى ماند به طورى كه به او صدقه مى دادند.