شكايت از خدا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به برادرم عُزَير وحى فرمود كه: اى عزير! اگر مصيبتى به تو رسد، از من نزد آفريدگانم شكايت مكن؛ زيرا كه از جانب تو مصيبتهاى زيادى به من رسيده و من نزد فرشتگانم از تو شكايت نكرده ام. اى عزير! به اندازه تاب و توانت بر عذاب من، مرا نافرمانى كن. ۲

الكافىـ به نقل از جابر از امام باقر عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: روزگارى مى آيد كه مردم از پروردگار خود شكايت مى كنند. عرض كردم: چگونه از پروردگارشان شكايت مى كنند؟ فرمود: [به اين صورت كه] شخص مى گويد: به خدا سوگند كه مدتهاست كمترين سودى نبرده ام و فقط از سرمايه ام مى خورم. واى بر تو! آيا سر و ته مال تو، جز از پروردگار توست؟!

امام على عليه السلام:در شكيبايى آدمى. همين بس كه كمتر شكايت كند.

امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ فرموده است: بنده مؤمن خود را به هيچ كارى وا ندارم، مگر اين كه آن كار را براى او خير قرار دهم؛ پس، بايد به قضاى من خرسند باشد و بر بلاى من صبر كند و از نعمتهايم سپاسگزار باشد تا او را، اى محمّد، از صدّيقانِ خودم قلمداد كنم.