صداهاى نفرين شده
4 حدیث
عنه عليه السلامـ لِحَربِ بنِ شُرَحْبِيلٍ الشَّبامِيِّ لمّا سَمِعَ بكاءَ النِّساءِ على قَتلى صِفِّينَ ـ: أ تَغلِبُكُم (لا يَغلِبكم) نِساؤكُم على ما أسمَعُ؟! أ لا تَنهَونَهُنَّ عَن هذا الرَّنينِ؟! ۱
امام على عليه السلامـ وقتى شيونِ زنان بر كشتگان صفّين را شنيد، به حرب بن شرحبيل شبامى ـفرمود: آيا زنان شما در اين شيون كه مى شنوم، بر شما چيره شدند؟ چرا آنان را از اين سر و صداها باز نمى داريد؟
۱.نهج البلاغة: الحكمة 322.
امام كاظم عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از نوحه كردن براى مرده ـفرمود: كراهت دارد.
۱.بحار الأنوار: 82/88/39.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام عن رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله:صَوتانِ مَلعونانِ يُبغِضُهُما اللّهُ: إعوالٌ عندَ مُصيبَةٍ، و صَوتٌ عندَ نِعمَةٍ؛ يَعنِي النَّوحَ و الغِناءَ. ۱
امام على عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «دو صدايند كه نفرين شده اند و خداوند از آنها نفرت دارد: فغان كردن به هنگام مصيبت و صداهاى هنگام خوشى و شادى»؛ يعنى نوحه گرى و آوازه خوانى.
۱.دعائم الإسلام: 1/ 227.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:مَن أنعَمَ اللّهُ علَيهِ بنِعمَةٍ فَجاءَ عندَ تلكَ النِّعمَةِ بِمِزمارٍ فقد كَفَرَها، و مَن اُصِيبَ بمُصيبَةٍ فجاءَ عِندَ تِلكَ المُصيبَةِ بنائحَةٍ فقد فُجِعَها. ۱
امام صادق عليه السلام:هر كه خداوند به او نعمتى عطا فرمايد و او در هنگام برخوردار شدن از آن، نى بنوازد، كُفران نعمت كرده است و هر كه به مصيبتى گرفتار آيد و در آن نوحه خوان آورد به آن مصيبت دامن زده است.
۱.مشكاة الأنوار: 579/1929.