تشويق به خواندن نماز در اوّل وقت

الخصالـ به نقل از ظبيان و مفضل بن عمر ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: دو خصلت است كه هر كس نداشت از او دورى كن، دورى كن، دورى كن! عرض شد: آن دو چيست؟ فرمود: نماز خواندن به وقت و مواظبت بر آن، و مواسات و همدردى [به برادران مؤمن].

امام باقر عليه السلام:بدان كه اوّل وقت هميشه بهتر است؛ پس تا جايى كه مى توانى به كار خير بشتاب، محبوبترين كارها نزد خداوند عزّ و جلّ كارى است كه بنده بر آن مداومت ورزد گر چه اندك باشد.

امام صادق عليه السلام:فضيلت اوّل وقت [نماز]بر آخر وقت همچون فضيلت آخرت بر دنياست.

امام صادق عليه السلام:فضيلت اوّل وقت بر آخر آن براى مؤمن، از دارايى و فرزندش بهتر است.

امام صادق عليه السلام:هر نمازى دو وقت دارد: اوّل و آخر. اوّل وقت، بهترين آن است. هيچ كس نبايد نماز را بدون علّت به آخر وقت بيندازد. آخر وقت فقط براى بيمار و عليل و كسى كه عذرى دارد، قرار داده شده است. اوّل وقت [مايه]خشنودى خداست و آخر وقت [باعث]آمرزش خدا.

امام كاظم عليه السلام:نمازهاى واجب اوّل وقت، اگر با شرايط گزارده شوند، از يك شاخه تر و تازه و خوشبوىِ مُورِد ۲ كه تازه از بوته اش جدا مى شود، خوش بوترند؛ پس بر شما باد نماز اوّل وقت.

بحار الأنوارـ به نقل از قزّاز ـ: حضرت رضا عليه السلام به پيشباز جمعى از طالبيان بيرون رفت. كه وقت نماز رسيد؛ حضرت راه خود را به طرف كوشكى كه در آن نزديكى بود كج كرد و زير صخره اى فرود آمد و فرمود: اذان بگو. عرض كردم: منتظر مى مانيم تا دوستانمان هم به ما ملحق شوند. حضرت فرمود: خدا تو را بيامرزد، هرگز نمازت را، بى دليل از اوّل وقت به تأخير مينداز. هميشه رعايت اوّل وقت را بكن؛ پس، من اذان گفتم و نماز خوانديم.