ماه رمضان
6 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّما سُمِّيَ الرَّمَضانُ لأنّهُ يَرمَضُ الذُّنوبَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رمضان را رمضان ناميده اند چون گناهان را مى سوزاند ۲.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ أبوابَ السماءِ تُفتَحُ في أوَّلِ ليلةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ، و لا تُغلَقُ إلى آخِرِ ليلةٍ مِنهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:درهاى آسمان در نخستين شب ماه رمضان گشوده مى شود و تا آخرين شب آن بسته نمى شود.
۱.بحار الأنوار: 96/344/8.
عنه صلى الله عليه و آله:لَو يَعلَمُ العَبدُ ما في رَمَضانَ لَوَدَّ أن يكونَ رَمَضانُ السَّنَةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر بنده ارزش ماه رمضان را بداند، آرزو مى كند كه سراسر سال، رمضان باشد.
۱.بحار الأنوار: 96/346/12.
بحار الأنوار:ـ رسول اللّه صلى الله عليه و آله لَمّا حَضَرَ شَهرُ رَمَضانَ ـ: سُبحانَ اللّهِ! ما ذا تَستَقبِلُونَ؟! و ما ذا يَستَقبِلُكُم؟! قالَها ثلاثَ مَرّاتٍ. ۱
بحار الأنوار:وقتى ماه رمضان فرا رسيد پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: سبحان اللّه! به پيشباز عجب ماهى مى رويد! و عجب ماهى به شما روى مى آورد! ـ اين را سه بار تكرار كرد ـ.
۱.بحار الأنوار: 96/347/13.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلامـ مِن دُعائهِ لِدُخولِ شَهرِ رَمَضانَ ـ: الحَمدُ للّهِِ الذي حَبانا بدِينِهِ و اختَصَّنا بِمِلَّتِهِ و سَبَّلَنا في سُبُلِ إحسانِهِ لِنَسلُكَها بِمَنِّهِ إلى رِضوانِهِ، حَمدا يَتَقَبَّلُهُ مِنّا، و يَرضى بهِ عَنّا، و الحَمدُ للّهِِ الذي جَعَلَ مِن تِلكَ السُّبُلِ شَهرَهُ رَمَضانَ، شَهرَ الصِّيامِ، و شَهرَ الإسلامِ، و شَهرَ الطَّهُورِ، و شهرَ التَّمحِيصِ، و شَهرَ القِيامِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى خويش هنگام حلول ماه رمضان ـگفت: ستايش خدايى را كه دين خود را به ما ارزانى داشت و ما را به آيين خويش (اسلام) اختصاص داد و در راههاى احسان و نيكى خود در آورد، تا با نعمت و احسان او، آن راهها را به سوى خشنودى اش بپيماييم؛ ستايشى كه آن را از ما بپذيرد و به وسيله آن از ما خشنود گردد و ستايش خدايى را كه ماه خود، رمضان را يكى از راهها [ى رسيدن به احسان خويش]، ماه روزه و ماه تسليم شدن و ماه پاكيزگى و ماه تصفيه و ماه قيام [به عبادت و شب زنده دارى] قرار داد.
۱.الصحيفة السجّاديّة: الدعاء 44.
عنه عليه السلامـ مِن دُعائهِ لِوَداعِ شَهرِ رَمَضانَ ـ: السَّلامُ علَيكَ يا شَهرَ اللّهِ الأكبَرَ و يا عِيدَ أوليائهِ، السلامُ علَيكَ يا أكرمَ مَصحوبٍ مِنَ الأوقاتِ و يا خَيرَ شَهرٍ في الأيّامِ و الساعاتِ، السلامُ علَيكَ مِن شَهرٍ قَرُبَتْ فيهِ الآمالُ، و نُشِرَتْ فيهِ الأعمالُ، السلامُ عليكَ مِن قَرِينٍ جَلَّ قَدرُهُ مَوجودا و أفجَعَ فَقدُهُ مَفقودا و مَرجُوٍّ آلَمَ فِراقُهُ.
السلامُ علَيكَ ما كانَ أطوَلَكَ على المُجرِمِينَ و أهيَبَكَ في صُدُورِ المُؤمِنِينَ! ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى خويش در وداع با ماه رمضان ـگفت: بدرود اى بزرگترين ماه خدا، و اى عيد اولياى خدا؛ بدرود اى [گرامى ترين] اوقاتى كه [با ما]همراه بودى و اى بهترين ماه در ميان ديگر روزها و ساعتها. بدرود اى ماهى كه آرزوها در آن نزديك و اعمال و كردارها [ى نيك] در آن فراگير است، بدرود اى همدمى كه وجودش گرامى و فقدانش دردآور و اميدى كه از دست دادنش رنج آور است. بدرود اى ماهى كه براى گنهكاران بس طولانى بودى و در سينه هاى مؤمنان بس پر شكوه.
۱.الصحيفة السجّاديّة: الدعاء 45.