حدیث دربارهماه رمضان
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلامـ مِن دُعائهِ لِدُخولِ شَهرِ رَمَضانَ ـ: الحَمدُ للّهِِ الذي حَبانا بدِينِهِ و اختَصَّنا بِمِلَّتِهِ و سَبَّلَنا في سُبُلِ إحسانِهِ لِنَسلُكَها بِمَنِّهِ إلى رِضوانِهِ، حَمدا يَتَقَبَّلُهُ مِنّا، و يَرضى بهِ عَنّا، و الحَمدُ للّهِِ الذي جَعَلَ مِن تِلكَ السُّبُلِ شَهرَهُ رَمَضانَ، شَهرَ الصِّيامِ، و شَهرَ الإسلامِ، و شَهرَ الطَّهُورِ، و شهرَ التَّمحِيصِ، و شَهرَ القِيامِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى خويش هنگام حلول ماه رمضان ـگفت: ستايش خدايى را كه دين خود را به ما ارزانى داشت و ما را به آيين خويش (اسلام) اختصاص داد و در راههاى احسان و نيكى خود در آورد، تا با نعمت و احسان او، آن راهها را به سوى خشنودى اش بپيماييم؛ ستايشى كه آن را از ما بپذيرد و به وسيله آن از ما خشنود گردد و ستايش خدايى را كه ماه خود، رمضان را يكى از راهها [ى رسيدن به احسان خويش]، ماه روزه و ماه تسليم شدن و ماه پاكيزگى و ماه تصفيه و ماه قيام [به عبادت و شب زنده دارى] قرار داد.
۱.الصحيفة السجّاديّة: الدعاء 44.