حدیث دربارهموجبات آسايش
مصباح الشريعةـ فيما نسبه إلى الصادق عليه السلام ـ: لا راحَةَ لِمؤمنٍ على الحَقيقَةِ إلاّ عِندَ لِقاءِ اللّهِ، و ما سِوى ذلكَ ففي أربعَةِ أشياءَ: صَمتٌ تَعرِفُ بهِ حالَ قَلبِكَ و نَفْسِكَ فيما يكونُ بينَكَ و بينَ بارِيكَ، و خَلوَةٌ تَنجُو بها ۱ مِن آفاتِ الزمانِ ظاهِرا و باطِنا، و جُوعٌ تُمِيتُ به الشَّهَواتِ و الوَسْواسَ و الوَساوِسَ، و سَهَرٌ تُنَوِّرُ بهِ قلبَكَ و تُنَقّي به طَبعَكَ و تُزَكِّي بهِ رُوحَكَ. ۲
مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است ـ: مؤمن را آسايش حقيقى نباشد، مگر آن گاه كه خدا را ديدار كند. سواى اين، آسايش در چهار چيز است: سكوتى كه به وسيله آن به احوالِ دل و نفْس خود با آفريدگارت پى برى، و خلوتى كه به سبب آن از گزندهاى پيدا و نا پيداى زمانه نجات يابى، و گرسنگى اى كه با آن شهوتها و وسوسه هاى شيطانى را بميرانى، و شب زنده دارى كه بدان سبب، دلت را روشن و نهادت را تصفيه و روح و روانت را پاكيزه كنى.