حدیث دربارهتقسيم ساعات شبانه روز
الإمامُ الحسينُ عليه السلام:سألتُ أبي عليه السلام عن مَدخَلِ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فقالَ: كانَ دُخولُهُ لنفسِهِ مَأذونا لَهُ في ذلكَ، فإذا أوى إلى مَنزِلِهِ جَزَّأ دُخولَهُ ثلاثةَ أجزاءٍ: جُزءاً للّهِِ، و جُزءاً لأهلِهِ، و جزءاً لنفسِهِ، ثُمّ جَزَّأ جُزْءَهُ بينَهُ و بينَ الناسِ فَيَرُدُّ ذلكَ بالخاصَّةِ عَلَى العامَّةِ، و لا يَدَّخِرُ عَنهُم مِنهُ شيئا، و كانَ مِن سِيرَتِهِ في جُزءِ الاُمَّةِ، إيثارُ أهلِ الفَضلِ بإذنِهِ، و قَسَمَهُ على قَدرِ فَضلِهِم في الدِّينِ، فمِنهُم ذُو الحاجةِ، و مِنهُم ذُو الحاجَتَينِ، و مِنهُم ذو الحَوائجِ. ۱
امام حسين عليه السلام:از پدرم عليه السلام در مورد امور داخلى زندگانى پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدم، فرمود: هرگاه اراده مى كرد به خانه مى رفت و چون وارد منزل مى شد، اوقات خود را به سه بخش تقسيم مى كرد: بخشى را به [عبادت] خدا اختصاص مى داد و بخشى را به خانواده اش و بخشى را به خودش. وقت مخصوص به خودش را نيز ميان خود و مردم تقسيم مى فرمود و خواص را مى پذيرفت و مسائل و موضوعات را از طريق آنان به عموم مردم ارجاع مى داد و چيزى از ايشان مضايقه نمى كرد و روش آن بزرگوار، در اين زمانِ اختصاص يافته به امّت، اين بود كه در پذيرفتن به حضور و اختصاص دادن مقدار زمان ملاقات به افراد، اهل فضل را، به نسبت فضل و مقامى كه در دين داشتند، بر ديگرى مقدّم مى داشت. برخى از آنان يك حاجت داشتند، برخى دو تا و برخى چندين حاجت.
۱.بحار الأنوار: 16/150/4.