حدیث دربارههمگانى نبودن رجعت

عنه عليه السلام:يَخرُجُ مَع القائمِ عليه السلام مِن ظَهرِ الكوفةِ سَبعٌ و عِشرونَ رجُلاً، خَمسَةَ عَشَرَ مِن قَومِ موسى عليه السلام الذينَ كانوا يَهدُونَ بالحَقِّ و بهِ يَعدِلُونَ، و سَبعةٌ مِن أهلِ الكَهفِ، و يُوشَعُ بنُ نُونٍ، و سَلمانُ، و أبو دُجانَةَ الأنصاريُّ، و المِقدادُ، و مالكٌ الأشتَرُ، فيكونونَ بينَ يَدَيهِ أنصارا و حُكّاما. ۱

امام صادق عليه السلام:همراه قائم عليه السلام بيست و هفت نفر از پشت كوفه ظهور مى كنند. پانزده تن آنان از قوم موسى عليه السلام هستند، همانان كه به راه حق هدايت مى كردند و به عدالت داورى مى كنند؛ هفت نفر از اصحاب كهف هستند و نيز يوشع بن نون و سلمان و ابو دجانه انصارى و مقداد و مالك اشتر كه همگى در خدمت او و از ياران و كارگزاران وى هستند.

۱.بحار الأنوار: 53/90/95.

کلیدواژه‌ها رجعت همگانی نبودن رجعت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:از خداوند مسئلت كردم كه اسماعيل را بعد از من زنده بدارد، نپذيرفت اما اين منزلت را به من ارزانى داشت كه اسماعيل نخستين يار از ده ياور او (قائم عليه السلام) باشد كه زنده مى شوند. يكى ديگر از آن ياوران، عبد اللّه بن شريك است كه پرچمدار وى است.

امام باقر و امام صادق عليهما السلامـ درباره آيه «و [اهل]قريه اى را كه به هلاكت رسانده ايم محال است كه بازگشتى داشته باشند» ـفرمودند: هر قومى كه خداوند با عذاب نابود كرده باشد، در هنگام رجعت، بر نمى گردند. اين آيه، بزرگترين دليل بر رجعت است؛ زيرا هيچ مسلمانى منكر بازگشت همه مردم در قيامت نيست، چه آنهايى كه با عذاب به هلاكت رسيده اند و چه آنهايى كه هلاك نشده باشند. پس، مقصود از اين سخن خداوند متعال كه «بازگشتى ندارند» رجعت است. اما در قيامت، دوباره زنده مى شوند تا [به كيفر گناهان خود] به دوزخ روند.