حدیث دربارهنقش گناهان در زوال نعمتها
عنه عليه السلام:إذا أذنَبَ الرجُلُ خَرَجَ في قَلبِهِ نُكْتَةٌ سَوْداءُ، فإن تابَ انمَحَتْ، و إن زادَ زادَتْ حتّى تَغلِبَ على قَلبِهِ فلا يُفلِحُ بَعدَها أبداً. ۱
امام صادق عليه السلام:هر گاه آدمى گناهى كند نقطه سياهى در دلش پديد مى آيد. اگر توبه كرد آن نقطه پاك مى شود و اگر باز هم گناه كرد آن نقطه بزرگتر مى شود، تا جايى كه همه دلش را فرا مى گيرد و زان پس هرگز روى رستگارى را نمى بيند.
۱.بحار الأنوار: 73/327/10.