نقش گناهان در زوال نعمتها

امام صادق عليه السلام:هر گاه آدمى گناهى كند نقطه سياهى در دلش پديد مى آيد. اگر توبه كرد آن نقطه پاك مى شود و اگر باز هم گناه كرد آن نقطه بزرگتر مى شود، تا جايى كه همه دلش را فرا مى گيرد و زان پس هرگز روى رستگارى را نمى بيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گناهان دورى كنيد؛ زيرا گناهان خوبيها را محو مى كند. همانا بنده [گاه] گناه مى كند و به سبب آن، دانشى را كه آموخته بود، فراموش مى كند.

امام على عليه السلام:هيچ نعمتى و هيچ خرّمى زندگى اى زايل نشد، مگر به سبب گناهانى كه مرتكب شدند؛ زيرا خداوند به بندگان ستم نمى كند.

امام صادق عليه السلام:خداوند هر نعمتى را كه به بنده اى داد از او نگرفت مگر به سبب گناهى كه سزاوار سلب آن نعمت شد.

امام صادق عليه السلام:همانا انسان گناهى مى كند و به سبب آن از نماز شب محروم مى شود. سرعت تأثير كار بد در آدمى از سرعت تأثير كارد در گوشت بيشتر است.