حدیث دربارهگناهانى كه آمرزيده نمى شود

عنه عليه السلام:إذا هَمَمتَ بسيّئةٍ فلا تَعمَلْها، فإنّهُ ربَّما اطَّلَعَ اللّهُ على العَبدِ و هو على شيءٍ مِنَ المَعصيَةِ فيقولُ: و عِزَّتي و جلالي لا أغفِرُ لكَ بعدَها أبداً. ۱

امام صادق عليه السلام:هر گاه قصد كار بدى كردى، آن را انجام نده؛ زيرا گاه خداوند به بنده در حال ارتكاب معصيتى نظر مى افكند و مى فرمايد: به عزّت و جلال خود سوگند كه از اين پس هرگز او را نمى بخشم.

۱.الكافي: 2/143/7.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه گناهانی که آمرزیده نمی شود +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام باقر عليه السلام:همه گناهان بدند و بدترين آنها گناهى است كه بر آن گوشت و خون برويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند هر گنهكارى را مى آمرزد، مگر كسى را كه [از پيش خود]دينى نو پديد آورد، يا مزد كارگرى را ندهد، يا شخص آزادى را بفروشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گناهانى كه آمرزيده نمى شود بپرهيزيد؛ [يكى] خيانت [در غنايم است]؛ زيرا هر كه در چيزى [از غنايم]، دست خيانت بَرَد، روز قيامت آن را با خود بياورد. و [ديگرى]ربا خوارى؛ زيرا ربا خوار در روز قيامت از قبر برنمى خيزد مگر همچون كسى كه بر اثر تماس با شيطان ديوانه شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گناهى توبه دارد مگر بد اخلاقى؛ زيرا آدم بد اخلاق از هر گناهى كه درآيد (توبه كند) به گناهى ديگر مى افتد.

امام على عليه السلام:از جمله حُكمهاى قطعى خدا در قرآن حكيم. اين است كه بنده چنانچه با يكى از اين اعمالْ خدايش را ملاقات كند و از آنها توبه نكرده باشد ـ هر چند [در انجام اعمال نيك] خود را به زحمت انداخته و عملش را خالص كرده باشد ـ سودى نمى برد: در عبادت خدا كه بر او واجب كرده است شرك ورزيده باشد، يا آتش خشم خويش را با كشتن كسى فرو نشانده باشد، يا كسى را به كارى ننگين متّهم ساخته باشد كه ديگرى آن را انجام داده است، يا براى رسيدن به خواسته خود از مردم، بدعتى در دين پديد آورده باشد، يا با مردم دو رو باشد و يا دو زبان باشد.

امام على عليه السلام:گناهان سه دسته اند: گناهى كه آمرزيده مى شود، گناهى كه آمرزيده نمى شود و گناهى كه براى مرتكب آن، ميان بيم و اميديم. اما آن گناهى كه آمرزيده مى شود [گناه آن]بنده اى است كه خداوند او را در دنيا به كيفر گناهش رسانده است؛ زيرا خداوند كاردان تر و بزرگوارتر از آن است كه بنده اش را دوبار كيفر دهد، و اما گناهى كه آمرزيده نمى شود، ستم كردن بندگان به يكديگر است. و اما گناه سوم، گناهى است كه خداوند آن را از بندگانش پوشيده داشته و توبه از آن را نصيب گنهكار كرده است و از اين رو از گناه خويش بيمناك و به پروردگارش اميدوار گشته است. ما نسبت به اين شخص همان حالى را داريم كه او نسبت به خود دارد.

امام زين العابدين عليه السلام:كسى كه شب [با شكم] سير بخوابد و در كنارش مؤمنى گرسنه و بى غذا باشد، خداوند عزّ و جلّ فرمايد: اى فرشتگان من! شما گواه باشيد كه من اين بنده را فرمان دادم و او نافرمانى من كرد و از غير من فرمان برد، من او را به كارش وا گذار كردم، به عزّت و جلالم سوگند كه هرگز او را نمى بخشم.

امام زين العابدين عليه السلام:خداوند هر گناهى را از مؤمن مى بخشد و در دنيا و آخرت او را از آن گناه پاك مى سازد، مگر دو گناه: ترك تقيّه، و ضايع كردن حقوق برادران.