گناهانى كه آمرزيده نمى شود
11 حدیث
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:الذُّنوبُ كُلُّها شَديدةٌ و أشَدُّها ما نَبَتَ عَليهِ اللَّحمُ و الدمُ. ۱
امام باقر عليه السلام:همه گناهان بدند و بدترين آنها گناهى است كه بر آن گوشت و خون برويد.
۱.الكافي: 2/270/7.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّ اللّهَ غافرُ كلِّ ذنبٍ إلاّ مَن أحدَثَ ديناً، أوِ اغتَصَبَ أجيراً أجرَهُ، أو رجلاً باعَ حُرّاً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند هر گنهكارى را مى آمرزد، مگر كسى را كه [از پيش خود]دينى نو پديد آورد، يا مزد كارگرى را ندهد، يا شخص آزادى را بفروشد.
۱.بحار الأنوار: 72/219/1.
عنه صلى الله عليه و آله:إيّاكُم و الذُّنوبَ التي لا تُغفَرُ: الغُلُولَ فَمَن غَلَّ شيئاً يَأْتِي بهِ يومَ القيامةِ، و أكْلَ الرِّبا فإنّ آكِلَ الرِّبا لا يَقومُ إلاّ كما يَقومُ الذي يَتَخَبَّطُهُ الشيطانُ مِنَ المَسِّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گناهانى كه آمرزيده نمى شود بپرهيزيد؛ [يكى] خيانت [در غنايم است]؛ زيرا هر كه در چيزى [از غنايم]، دست خيانت بَرَد، روز قيامت آن را با خود بياورد. و [ديگرى]ربا خوارى؛ زيرا ربا خوار در روز قيامت از قبر برنمى خيزد مگر همچون كسى كه بر اثر تماس با شيطان ديوانه شده است.
۱.كنز العمّال: 43770.
عنه صلى الله عليه و آله:لِكُلِّ ذَنبٍ تَوبَةٌ إلاّ سُوءَ الخُلُقِ، فإنّ صاحِبَهُ كُلَّما خَرَجَ من ذَنبٍ دَخَلَ في ذَنبٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گناهى توبه دارد مگر بد اخلاقى؛ زيرا آدم بد اخلاق از هر گناهى كه درآيد (توبه كند) به گناهى ديگر مى افتد.
۱.بحار الأنوار: 77/48/3.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ مِن عَزائمِ اللّهِ في الذِّكرِ الحكيمِ. أنّهُ لا يَنفَعُ عَبداً ـ و إن أجهَدَ نفسَهُ و أخلَصَ فِعلَهُ ـ أن يَخرُجَ مِنَ الدنيا لاقياً رَبَّهُ بِخَصلةٍ مِن هذهِ الخِصالِ لَم يَتُبْ مِنها: أن يُشرِكَ بِاللّهِ فيما افتَرَضَ علَيهِ مِن عبادَتِهِ، أو يَشفِيَ غَيظَهُ بهَلاكِ نَفْسٍ، أو يَعُرَّ بأمرٍ فَعَلَهُ غيرُهُ، أو يَستَنجِحَ حاجةً إلى الناسِ بإظهارِ بِدعَةٍ في دِينِهِ، أو يَلقَى الناسَ بَوَجهَينِ، أو يَمشِيَ فيهِم بِلِسانَينِ. ۱
امام على عليه السلام:از جمله حُكمهاى قطعى خدا در قرآن حكيم. اين است كه بنده چنانچه با يكى از اين اعمالْ خدايش را ملاقات كند و از آنها توبه نكرده باشد ـ هر چند [در انجام اعمال نيك] خود را به زحمت انداخته و عملش را خالص كرده باشد ـ سودى نمى برد: در عبادت خدا كه بر او واجب كرده است شرك ورزيده باشد، يا آتش خشم خويش را با كشتن كسى فرو نشانده باشد، يا كسى را به كارى ننگين متّهم ساخته باشد كه ديگرى آن را انجام داده است، يا براى رسيدن به خواسته خود از مردم، بدعتى در دين پديد آورده باشد، يا با مردم دو رو باشد و يا دو زبان باشد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 153.
عنه عليه السلام:الذُّنوبُ ثلاثةٌ: فَذَنبٌ مَغفورٌ، و ذنبٌ غَيرُ مَغفورٍ، و ذنبٌ نَرجُو لِصاحِبِهِ و نَخافُ عَليهِ. أمّا الذَّنبُ المَغفورُ فعَبدٌ عاقَبَهُ اللّهُ تعالى عَلى ذَنبِهِ في الدنيا فَاللّهُ أحكَمُ و أكرَمُ أن يُعاقِبَ عَبدَهُ مَرَّتَينِ، و أمّا الذنبُ الذي لا يُغفَرُ فَظُلمُ العِبادِ بعضِهِم لبعضٍ. و أمّا الذنبُ الثالثُ فَذَنبٌ سَتَرَهُ اللّهُ على عبدِهِ و رَزَقَهُ التوبةَ فَأصبَحَ خاشِعاً مِن ذَنبِهِ راجِياً لِرَبِّهِ فَنَحنُ لَهُ كَما هُوَ لِنفسِهِ. ۱
امام على عليه السلام:گناهان سه دسته اند: گناهى كه آمرزيده مى شود، گناهى كه آمرزيده نمى شود و گناهى كه براى مرتكب آن، ميان بيم و اميديم. اما آن گناهى كه آمرزيده مى شود [گناه آن]بنده اى است كه خداوند او را در دنيا به كيفر گناهش رسانده است؛ زيرا خداوند كاردان تر و بزرگوارتر از آن است كه بنده اش را دوبار كيفر دهد، و اما گناهى كه آمرزيده نمى شود، ستم كردن بندگان به يكديگر است. و اما گناه سوم، گناهى است كه خداوند آن را از بندگانش پوشيده داشته و توبه از آن را نصيب گنهكار كرده است و از اين رو از گناه خويش بيمناك و به پروردگارش اميدوار گشته است. ما نسبت به اين شخص همان حالى را داريم كه او نسبت به خود دارد.
۱.بحار الأنوار: 6/29/35.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:مَن باتَ شَبعاناً و بحَضرَتِهِ مؤمنٌ جائعٌ طاوٍ قالَ اللّهُ عزّ و جلّ: ملائكتي، اُشهِدُكُم على هذا العَبدِ أنَّني أمَرتُهُ فَعَصاني و أطاعَ غَيرِي، وكَّلتُهُ إلى عَمَلِهِ، و عِزَّتي و جلالي لا غَفَرتُ لَهُ أبداً. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:كسى كه شب [با شكم] سير بخوابد و در كنارش مؤمنى گرسنه و بى غذا باشد، خداوند عزّ و جلّ فرمايد: اى فرشتگان من! شما گواه باشيد كه من اين بنده را فرمان دادم و او نافرمانى من كرد و از غير من فرمان برد، من او را به كارش وا گذار كردم، به عزّت و جلالم سوگند كه هرگز او را نمى بخشم.
۱.ثواب الأعمال: 298/1.
عنه عليه السلام:يَغفرُ اللّهُ لِلمُؤمنِ كلَّ ذنبٍ و يُطَهِّرهُ مِنهُ فِي الدنيا و الآخرةِ ما خَلا ذَنبَينِ: تَرْكَ التقيَّةِ، و تَضييعَ حُقوقِ الإخوانِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:خداوند هر گناهى را از مؤمن مى بخشد و در دنيا و آخرت او را از آن گناه پاك مى سازد، مگر دو گناه: ترك تقيّه، و ضايع كردن حقوق برادران.
۱.التفسير المنسوب إلى الإمام العسكريّ عليه السلام: 321/166.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:مِنَ الذُّنوبِ التي لا تُغفَرُ قولُ الرَّجُلِ: يا لَيتَنِي لا اُؤَاخَذُ إلاّ بهذا! ۱
امام باقر عليه السلام:از جمله گناهانى كه آمرزيده نمى شود اين سخن انسان است كه بگويد: كاش جز به همين گناه باز خواست نشوم!
۱.الخصال: 24/83 (انظر) الذنب: باب 1377 حديث 6810.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:كُلُّ الذُّنوبِ مَغفورَةٌ سِوى عُقوقِ أهلِ دَعوَتِكَ. ۱
امام صادق عليه السلام:[اى پسر جندب!] هر گناهى آمرزيده مى شود جز نارضايتى همكيشانت [از تو].
۱.تحف العقول: 303.
عنه عليه السلام:إذا هَمَمتَ بسيّئةٍ فلا تَعمَلْها، فإنّهُ ربَّما اطَّلَعَ اللّهُ على العَبدِ و هو على شيءٍ مِنَ المَعصيَةِ فيقولُ: و عِزَّتي و جلالي لا أغفِرُ لكَ بعدَها أبداً. ۱
امام صادق عليه السلام:هر گاه قصد كار بدى كردى، آن را انجام نده؛ زيرا گاه خداوند به بنده در حال ارتكاب معصيتى نظر مى افكند و مى فرمايد: به عزّت و جلال خود سوگند كه از اين پس هرگز او را نمى بخشم.
۱.الكافي: 2/143/7.