حدیث دربارهمَثَلِ اهل دنيا
عنه عليه السلام:إيّاك أن تَغتَرَّ بما تَرى مِن إخلادِ أهلِها إلَيها و تَكالُبِهِم علَيها، فإنّهـم كِلابٌ عاوِيَةٌ، و سِباعٌ ضارِيَةٌ، يَهِرٌّ بَعضُها عَلى بَعضٍ، يأكُلُ عَزيزُها ذَليلَها، و يَقهَرُ كبيرُها صغيرَها، نَعَمٌ مُعقَّلَةٌ، و اُخرى مُهمَلَةٌ، قد أضَلَّتْ عُقولَها و رَكِبَتْ مجهولَها. ۱
امام على عليه السلام:مبادا از اين كه مى بينى دنيا پرستان به دنيا رو كرده اند و آزمندانه به جان دنيا افتاده اند، فريب بخورى؛ زيرا آنان [مانند] سگانى پارس كننده و درندگانى وحشى هستند كه براى يكديگر خُرناس مى كشند، قدرتمندان، نا توانان را فرو مى بلعند و بالا دستان، زير دستان را مغلوب خود مى سازند، چارپايانى هستند كه گروهى در بندند و شمارى يله و رها، و خِردهاى خويش را از دست داده اند و بيراهه مى روند.
۱.. بحار الأنوار: 73/123/111.