مَثَلِ اهل دنيا
10 حدیث
عنه عليه السلام:تَمَثَّلَتِ الدنيا للمسيحِ عليه السلام في صُورةِ امرأةٍ زَرْقاءَ، فقالَ لَها: كَم تَزَوَّجتِ؟ فقالَت: كثيراً، قالَ: فَكُلٌّ طَلَّقَكِ؟ قالَت: لا، بَل كُلاًّ قَتَلتُ، قالَ المسيحُ عليه السلام: فَوَيحٌ لأزواجِكِ الباقينَ، كيفَ لا يَعتَبِروُنَ بالماضينَ؟! ۱
امام كاظم عليه السلام:دنيا به صورت زنى چشم آبى در برابر مسيح عليه السلام مجسّم شد. به او فرمود: چند شوهر كرده اى؟ گفت: زياد. مسيح عليه السلام فرمود: همه آنها تو را طلاق دادند؟ دنيا گفت: نه، بلكه همه را كشتم. مسيح عليه السلام فرمود: پس، واى بر شوهران باقيمانده تو؛ چگونه از گذشتگان عبرت نمى گيرند؟
۱.بحار الأنوار: 78/311/1.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّما مَثَلُ صاحبِ الدنيا كَمَثَلِ الماشِي في الماءِ، هل يَستَطيعُ أن يَمشِـي في الماءِ، إلاّ و تَبتَلُّ قَدَماهُ؟! ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مَثَل دنيادار مَثَل كسى است كه در آب راه مى رود؛ آيا مى تواند در آب راه رود و پاهايش تر نشود؟
۱.تنبيه الخواطر: 1/148.
بحار الأنوار:قيلَ للنبيِّ صلى الله عليه و آله: كيف يكونُ الرجلُ في الدنيا؟ قالَ: كما تَمُرُّ القافِلةُ. قيلَ: فكَمِ القَرارُ فيها؟ قالَ: كَقَدْرِ المُتَخلِّفِ عَنِ القافِلَةِ. قيلَ: فكَم ما بينَ الدنيا و الآخرةِ؟ قالَ: غَمْضَةُ عَينٍ، قالَ اللّهُ عزّ و جلّ: «كأَنَّهم يَومَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لم يَلْبَثُوا إلاّ سَاعةً مِن نَهارٍ» ۱. ۲
بحار الأنوار:به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض شد: آدمى در دنيا چگونه است؟ فرمود: مانند كاروانى كه مى گذرد. عرض شد: چقدر در آن مى ماند؟ فرمود: به اندازه كسى كه از كاروان عقب مانده است. عرض شد: فاصله ميان دنيا و آخرت چقدر است؟ فرمود: يك چشم برهم زدن. خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «روزى كه آنچه را وعده داده شده اند مى بينند مى پندارند كه [در دنيا] جز ساعتى از روز را نپاييده اند».
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ أهلَ الدنيا كَرَكْبٍ، بَيْنا هُم حَلُّوا إذ صاحَ سائقُهُم فارتَحَلُوا. ۱
امام على عليه السلام:همانا اهل دنيا مانند كاروانى هستند كه در منزلى فرود آمده باشند و ناگاه قافله سالار بانگ رحيل زند و آنان كوچ كنند.
۱.بحار الأنوار: 78/13/71.
عنه عليه السلام:أهلُ الدنيا كَرَكْبٍ يُسارُ بهم و هُم نِيامٌ. ۱
امام على عليه السلام:مردم دنيا چون كاروانى هستند كه در حال خواب به پيش برده مى شوند.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 64.
عنه عليه السلام:إنّما مَثَلُكُم و مَثَلُها كَسَفَرٍ سَلَكُوا سبيلاً فكأنّهُم قد قَطَعُوهُ، و أمُّوا عَلَماً فَكَأنَّهُم قد بَلَغُوهُ. ۱
امام على عليه السلام:حكايت شما و دنيا همچون حكايت مسافرانى است كه در راهى مى روند و گويى راه را به آخر رسانده اند و آهنگ رسيدن به علامت و نشانه اى مى كنند و گويى به آن رسيده اند.
۱.. نهج البلاغة: الخطبة 99.
عنه عليه السلام:إنّ الدنيا لَيسَت بدارِ قَرارٍ و لا مَحَلِّ إقامةٍ، إنّما أنتُم فيها كَرَكْبٍ عَرَّسُوا و ارتاحُوا، ثُمّ استَقَلُّوا فَغَدَوا و راحُوا، دَخَلُوها خِفافاً و ارتَحَلُوا عَنها ثِقالاً، فلم يَجِدوا عنها نُزُوعا، و لا إلى ما تَرَكوا بها رُجوعاً. ۱
امام على عليه السلام:همانا دنيا نه سراى آرام گرفتن است و نه جاى ماندن. شما در دنيا به كاروانيانى مى مانيد كه در منزلى اُتراق كنند و دمى بياسايند و سپس بكوچند و شب و روز راه پويند. سبك بار به آن جا (دنيا) درآمدند و سنگين بار از آن كوچيدند و در منزلى كه از آن دور شدند، ديگر فرود نيايند و به آن جا كه تركش كرده اند ديگر باز نگردند.
۱.بحار الأنوار: 78/18/76.
عنه عليه السلام:إيّاك أن تَغتَرَّ بما تَرى مِن إخلادِ أهلِها إلَيها و تَكالُبِهِم علَيها، فإنّهـم كِلابٌ عاوِيَةٌ، و سِباعٌ ضارِيَةٌ، يَهِرٌّ بَعضُها عَلى بَعضٍ، يأكُلُ عَزيزُها ذَليلَها، و يَقهَرُ كبيرُها صغيرَها، نَعَمٌ مُعقَّلَةٌ، و اُخرى مُهمَلَةٌ، قد أضَلَّتْ عُقولَها و رَكِبَتْ مجهولَها. ۱
امام على عليه السلام:مبادا از اين كه مى بينى دنيا پرستان به دنيا رو كرده اند و آزمندانه به جان دنيا افتاده اند، فريب بخورى؛ زيرا آنان [مانند] سگانى پارس كننده و درندگانى وحشى هستند كه براى يكديگر خُرناس مى كشند، قدرتمندان، نا توانان را فرو مى بلعند و بالا دستان، زير دستان را مغلوب خود مى سازند، چارپايانى هستند كه گروهى در بندند و شمارى يله و رها، و خِردهاى خويش را از دست داده اند و بيراهه مى روند.
۱.. بحار الأنوار: 73/123/111.
عنه عليه السلام:أقبَلوا على جِيفَةٍ قد افتَضَحُوا بأكْلِها، و اصطَلَحُوا على حُبِّها. ۱
امام على عليه السلام:به مردارى روى آوردند كه با خوردن آن رسوا شدند و بر سر دوستى و عشق به آن، با يكديگر سازش كردند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 109.
عنه عليه السلام:أوَّلُهُم قائدٌ لآخِرِهم، و آخِرُهُم مُقتَدٍ بِأوَّلِهِم، يَتَنافَسُونَ في دنيا دَنيّةٍ، و يَتَكالَبونَ على جِيفَةٍ مُرِيحَةٍ. ۱
امام على عليه السلام:اولين آنها پيشواى آخرين شان است و آخرين شان به اولين شان اقتدا مى كند. بر سر دنياى دون با يكديگر رقابت مى كنند و بر سر مردارى گنديده، به جان هم مى افتند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة151.