حدیث دربارهمَثَلِ اهل دنيا
عنه عليه السلام:إنّ الدنيا لَيسَت بدارِ قَرارٍ و لا مَحَلِّ إقامةٍ، إنّما أنتُم فيها كَرَكْبٍ عَرَّسُوا و ارتاحُوا، ثُمّ استَقَلُّوا فَغَدَوا و راحُوا، دَخَلُوها خِفافاً و ارتَحَلُوا عَنها ثِقالاً، فلم يَجِدوا عنها نُزُوعا، و لا إلى ما تَرَكوا بها رُجوعاً. ۱
امام على عليه السلام:همانا دنيا نه سراى آرام گرفتن است و نه جاى ماندن. شما در دنيا به كاروانيانى مى مانيد كه در منزلى اُتراق كنند و دمى بياسايند و سپس بكوچند و شب و روز راه پويند. سبك بار به آن جا (دنيا) درآمدند و سنگين بار از آن كوچيدند و در منزلى كه از آن دور شدند، ديگر فرود نيايند و به آن جا كه تركش كرده اند ديگر باز نگردند.
۱.بحار الأنوار: 78/18/76.