آن كه دعايش مستجاب مى شود

امام صادق عليه السلام:هرگاه بنده را به درگاه خداوند عزّ و جلّ حاجتى باشد و پيش از طلب حاجتِ خود، زبان به ستايش [خدا]و درود فرستادن بر محمّد و خاندان محمّد بگشايد، چندان كه يادش برود حاجتى نيز داشته است، خداوند حاجت او را، پيش از آن كه بخواهد، برآورد.

امام صادق عليه السلام:يك بار خداى را خواندم و او پاسخم را داد، من حاجت خود را از ياد بردم؛ زيرا پاسخ دهى خدا از روى اقبالِ او به بنده اش در هنگام دعا، بسى بزرگتر و ارزشمندتر است از آنچه بنده از او مى خواهد، حتى اگر خواسته اش بهشت و نعمتهاى جاويدان آن باشد.

امام حسن عليه السلام:كسى كه در دلش هوايى جز خشنودى [خدا] نگذرد، من ضمانت مى كنم كه خداوند دعايش را مستجاب كند.

امام زين العابدين عليه السلام:هر كه در هيچ كارى به مردم اميد نبندد و همه كارهاى خود را به خداوند عزّ و جلّ وا گذارد، خداوند هر خواسته اى كه او داشته باشد اجابت كند.