توفيق يافتن براى ياد خدا

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «و ياد خدا بزرگتر است» ـفرمود: خدا را به ياد داشتن، هنگام رو به رو شدن با حلال و حرام خدا.

امام صادق عليه السلام:ذكر بر دو گونه است: ذكر خالص كه با دل سازگار و همراه است و ذكر بازدارنده كه ياد هر كس جز او را از دل مى برد.

امام رضا عليه السلام:هركه خدا را ياد كند اما به ديدار او شتاب (شوق) نشان ندهد، خود را ريشخند كرده است.

امام على عليه السلام:ياد خدا، نه كار زبان است و نه راه و رسم انديشه، بلكه نقطه آغاز آن، [خداوندِ]ياد شده است و در مرتبه دوم، [شخصِ] ياد كننده جاى دارد.

امام صادق عليه السلام:ياد خدا را بدان سبب دان كه او به ياد توست، او تو را ياد مى كند در حالى كه بى نياز از توست. پس ياد او از تو ارزشمندتر و خواستنى تر و كاملتر و پيش تر است تا ياد تو از او. بنا بر اين، هر كه مى خواهد خداوند متعال را ياد كند بايد بداند كه اگر خداوند توفيق ياد خود را به ياد بنده نياورد، بنده قادر به ذكر و ياد او نيست.