پاك كننده هاى گناهان

امام على عليه السلام:چه بلند مرتبه است آن خدايى كه در عين قدرتمندى بزرگوار است! و چه پستى تو، كه با آن همه ضعف بر نافرمانى او گستاخى! حال آن كه در پناه عفو و پرده پوشى او به سر مى برى، و در فراخناى فضل و نعمت او مى گردى، و او فضل خود را از تو دريغ نكرد، و پرده اش را [كه بر گناهانت كشيده] ندريد، بلكه در نعمتى كه به تو ارزانى داشت، يا گناهى كه از تو پوشاند، يا بلايى كه از تو برگرداند، لحظه اى از لطف و فضل او دور نبوده اى؛ حال [ببين] اگر فرمانش را ببرى چه مى كند!

امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى براى بنده مؤمن خود چهل پرده قرار داده است. هر گاه گناهى [بزرگ]از او سر زند يك پرده كنار مى رود و چون از برادر مؤمن خود عيبى بداند و او را بدان سرزنش كند ديگر پرده ها كنار روند و بى پرده ماند و بدين سان رسوايى اش در آسمان بر سر زبان فرشتگان افتد و در زمين بر سر زبان مردم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤمن گناه كند، به سبب آن گناهان گرفتار فقر شود. اگر آن فقر، گناهانش را پاك نكرد، به بيمارى مبتلا شود و اگر آن هم گناهانش را نزدود، به ترس از تعقيب قدرت حاكمه گرفتار آيد و اگر اين نيز گناهانش را پاك نكرد هنگام مردن بسختى جان دهد، تا آن كه سرانجام خدا را بدون گناهى كه به سبب آن بازخواست شود، ديدار كند و دستور رسد كه او را به بهشت برند.

بحار الأنوار:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از قول جبرئيل عليه السلام فرمود: خداوند عزّ و جلّ فرمود: اى محمّد! من ورود به بهشت را بر همه پيامبران ممنوع كرده ام، تا تو و على و پيروانتان وارد آن شويد، مگر آن كس از پيروانتان كه گناه كبيره اى مرتكب شود؛ در اين صورت او را به بلايى در اموالش يا ترس از سلطان گرفتار كنم، تا آن كه فرشتگان با بشارت و شادمانى استقبالش كنند و من از او در خشم نباشم و اين همه براى رهايى از گناهى باشد كه از او سر زده بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زن و مرد مؤمن پيوسته در جان و مال و فرزندش گرفتار بلا مى شود تا آن كه بدون گناه خدا را ديدار كند.

امام على عليه السلام:هر يك از شيعيان ما كه كارى را كه ما نهى كرده ايم مرتكب شود، پيش از آن كه بميرد به مال يا فرزند و يا به خودش بلايى برسد كه به سبب آن گناهانش پاك شود و خداوند عزّ و جلّ را بدون گناه ديدار كند. اگر چيزى از گناهانش هنوز باقى مانده باشد در هنگام مردن بسختى جان دهد.

امام صادق عليه السلام:هر گاه خداوند خوبى بنده اى را بخواهد در همين دنيا كيفرش دهد و چون براى بنده اى بد بخواهد گناهانش را نگه دارد تا در روز قيامت كيفر بيند.

امام رضا عليه السلامـ درباره آيه «و در آن روز از گناه هيچ جنّى و آدمى نپرسند» ـفرمود: كسى كه به حق اعتقاد داشته باشد و گناه كند و بى توبه از دنيا رود، در برزخ به سبب آن گناه عذاب بيند و روز قيامت در حالى بيرون آيد كه گناهى ندارد تا از آن بازخواست شود.

بحار الأنوار:در حديث قدسى آمده است: فرمانبردارانِ من ميهمان منند، و سپاسگزارانِ من، نعمتشان افزوده شود و ياد كنندگانِ من، برخوردار از نعمت منند، و نافرمانانِ خود را از رحمتم نوميد نمى كنم، اگر توبه كنند، من حبيب آنهايم و اگر مرا بخوانند، پاسخشان دهم و اگر بيمار شوند، من طبيبشان باشم، با رنجها و مصيبتها درمانشان كنم، تا از گناهان و عيبها پاكشان سازم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيمارى، گناهان را پاك مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لحظات درد كشيدن، لحظه هاى [ارتكاب] گناهان را مى بَرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يك شب تب داشتن، كفاره يك سال [گناه] است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيمارى، تن را از گناهان مى پالايد، همچنان كه دم آهنگرى، ناخالصى آهن را مى زدايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به سؤال مردى كه پرسيد: چه چيز گناهان مرا پاك مى كند؟ ـفرمود: اشك ها، خضوع [در پيشگاه خداوند] و بيماريها.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را دردمند كند به اندازه بيمارى اش گناهان او را مى زدايد.

امام على عليه السلامـ درباره بيمارى كودكان ـفرمود: كفاره گناهان پدر و مادر آنهاست.

بحار الأنوار:على بن الحسين عليه السلام هر گاه بيمارى را مى ديد كه بهبود يافته است، به او مى فرمود: پاكى از گناهان مباركت باد! عمل [شايسته] را از نو آغاز كن.

امام رضا عليه السلام:بيمارى براى مؤمن تطهير و رحمت است و براى كافر، عذاب و لعنت. بيمارى همواره با مؤمن هست، تا آن كه گناهانش بكلى پاك شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه گناهان مؤمن زياد شود و او را عملى نباشد كه آن گناهان را پاك گرداند، خداوند او را به اندوه مبتلا سازد، تا بدان سبب گناهانش را بزدايد.

الدعوات:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: در ميان گناهان گناهانى هست كه هيچ نماز و روزه اى آنها را نمى زدايد. عرض شد: اى رسول خدا! پس چه چيز آنها را زدايد؟ فرمود: اندوه براى كسب گذران زندگى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ رنج و درد و اندوه و حتى نگرانى خاطرى به مؤمن نرسد جز اين كه خداوند بدان گناهانش را بزدايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لحظات نگرانى و اندوه، لحظات كفّاره گناهان است؛ اندوه و نگرانىِ خاطر، پيوسته با مؤمن هست و زمانى رهايش مى كند كه از گناهان پاك شده باشد.

بحار الأنوار:روايت شده: چون آيه «[پاداش و كيفر]به آرزوى شما و آرزوى اهل كتاب نيست. هر كس كه مرتكب بدى شود كيفرش را ببيند» نازل شد، مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: اى رسول خدا! آيه كمر شكن آمد. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چنين نيست، آيا تو غمگين نمى شوى؟ آيا بيمار نمى شوى؟ آيا محنت و اندوه به تو نمى رسد؟ عرض كرد: چرا. فرمود: همين چيزها از جمله كيفرهاست.

امام صادق عليه السلام:همانا غم و اندوه، گناهان مسلمان را مى برد.

امام صادق عليه السلام:همانا مؤمن خواب هولناك مى بيند و به سبب آن گناهانش بخشوده مى شود و آسيب بدنى مى بيند و بدان سبب گناهانش آمرزيده مى شود.

امام رضا عليه السلام:هيچ يك از شيعيان على نيست كه روز مرتكب گناهى شود، مگر آن كه شب اندوهى به او رسد كه آن گناه را فرو ريزد؛ پس، چگونه قلم براى نوشتن گناهان چنين كسى به كار افتد؟!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه كار بدى كردى، كار خوبى انجام بده كه آن، بدى را پاك مى كند.

امام على عليه السلام:خداوند متعال با هر كار نيكى، يك كار بد را مى زدايد. خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «همانا نيكيها بديها را از ميان مى برد».

امام على عليه السلام:شما را به تقواى خدا سفارش مى كنم. به وسيله آن، گناهان خود را بشوييد و بيماريهايتان را درمان كنيد.

امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام:على عليه السلام رو به مردم كرد و فرمود: به نظر شما كدام آيه در كتاب خدا اميدوار كننده تر است؟ يكى گفت: آيه «همانا خداوند شرك به خود را نمى آمرزد و جز آن را براى هر كس كه بخواهد مى آمرزد». حضرت فرمود: خوب است، اما اين آيه نيست. مردم سپس از اظهار نظر باز ايستادند. حضرت فرمود: اى جماعت مسلمان! چه شد كه سخنى نمى گوييد؟ عرض كردند: به خدا قسم چيزى براى گفتن نداريم. حضرت فرمود: از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: اميد بخش ترين آيه در كتاب خدا اين آيه است: «نماز بگزار در دو طرف [آغاز و انجام] روز و ساعاتى از شب؛ زيرا نيكيها بديها را از ميان مى برد اين يادى است براى ياد آوران».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيز است كه هر كس داشته باشد، اگر سر تا پا غرق گناه باشد، خداوند آن گناهان را به حسنه و نيكى تبديل مى كند: راستى، حيا، خوش خويى و سپاسگزارى.

امام صادق عليه السلام:همانا خوش خويى گناه را ذوب مى كند، همچنان كه آفتاب شبنم را، و بد خويى كردار را تباه مى سازد، همچنان كه سركه عسل را.

امام على عليه السلام:رسيدن به فرياد ستمديده و زدودن غم اندوهناك از كفّاره هاى گناهان بزرگ است.

امام صادق عليه السلام:خداوند، كه يادش بر فراز باد، فرشتگانى دارد كه گناهان را از دوش شيعيان ما فرو مى ريزانند همچنان كه باد، برگ درختان را كه در آستانه ريزش است فرو مى ريزاند. و اين سخن خداوند عزّ و جلّ است آن جا كه مى فرمايد: «به ستايش پروردگارشان تسبيح مى گويند و براى مؤمنان آمرزش مى خواهند». به خدا سوگند كه مقصود [از مؤمنان] كسى جز شما نيست.

امام صادق عليه السلام:مردى خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! گناهانم زياد شده و اعمالم سست [و اندك]گشته است. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: زياد سجده كن؛ زيرا همچنان كه باد، برگ درختان را فرو مى ريزاند، سجده گناهان را مى ريزاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين عمره تا آن عمره، كفاره گناهانى است كه در فاصله آن دو صورت گيرد، و ثواب حجِّ پذيرفته بهشت است، و گناهانى هست كه جز در عرفات آمرزيده نمى شود.

امام على عليه السلام:بهترين وسيله اى كه متوسلان با آن به خدا تقرّب مى جويند. حج و عمره خانه خداست. اين دو فقر را مى زدايند و گناهان را مى شويند.

امام زين العابدين عليه السلام:همانا فرشته گماشته بر بنده، پيوسته در نامه اعمال او مى نويسد، پس در آغاز و انجام آن خير و خوبى را به فرشته املا كنيد كه ميان آن دو بر شما بخشوده مى شود.

امام رضا عليه السلام:هر كه نمى تواند كارى كند كه به سبب آن گناهانش زدوده شود بر محمّد و خاندان او بسيار درود فرستد؛ زيرا صلوات گناهان را ريشه كن مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرگ، كفاره گناهان مؤمنان است.