معناى خشنودى

امام على عليه السلام:خشنودى خوب همنشينى است براى ايمان.

امام حسن عليه السلام:مؤمنى كه از قسمت خود ناخشنود باشد و وضعيت خود را ناچيز شمارد در حالى كه حاكم بر او (تعيين كننده سرنوشتش) خداست، چگونه مى تواند مؤمن باشد (ادّعاى ايمان كند)؟!

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «سوگند به پروردگار تو كه ايمان نداشته باشند، مگر آن گاه كه تو را داور قرار دهند» ـفرمود: [منظور]تسليم، خرسندى، و راضى بودن به قضاى خداست.

امام صادق عليه السلام:بدانيد كه هيچ بنده اى از بندگانِ خدا، هرگز مؤمن نباشد، مگر آن گاه كه به هر خوب و بدى و خوشايند و ناخوشايندى كه از خدا به او مى رسد راضى باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به جبرئيل ـ گفتم: معناى خشنودى چيست؟ جبرئيل گفت: آن كه خشنود است، از آقاى خود ناراحت و دلگير نمى شود، خواه به چيزى از دنيا برسد يا نرسد؛ و به كار اندك خود نيز رضايت نمى دهد.