مشاجره

امام على عليه السلام:مشاجره، نادانى انسان را آشكار مى كند و چيزى به [مطلبِ] حقّ او نمى افزايد.

امام على عليه السلام:آن كه در مشاجره زياده روى كند، گنهكار است و آن كه در مشاجره كوتاهى كند، [بر خود]ستم كرده است. مشاجره گر نمى تواند تقواى الهى داشته باشد.

امام باقر عليه السلام:مشاجره، دين را نابود و عمل را باطل مى كند و شكّ و ترديد به بار مى آورد.

امام باقر عليه السلام:از مشاجرات بپرهيزيد كه شكّ و ترديد به بار مى آورند و عمل را بى اجر مى كنند و مشاجره كننده را نابود مى گردانند و بسا كه انسان [در هنگام مجادله كردن] سخنى نا بخشودنى به زبان آورد.

امام باقر عليه السلام:از مشاجره گران و دروغگويان بپرهيزيد؛ چه، آنان، آنچه را بايد بياموزند رها كرده اند، امّا براى آموختن آنچه به آموختنش فرمان ندارند، خود را به زحمت مى اندازند، چندان كه در فراگرفتن علم آسمان خود را به تكلّف وا مى دارند.

امام صادق عليه السلام:مشاجره نكند، مگر كسى كه از آنچه در سينه دارد، به تنگ آمده باشد.

امام صادق عليه السلام:مشاجره نكند، مگر آن كه در دين خود شك دارد، يا كسى كه ورع ندارد.

امام صادق عليه السلام:از مشاجره كردن بپرهيزيد كه آن دل را مشغول مى كند و موجب نفاق مى شود و كينه به بار مى آورد.

امام صادق عليه السلام:از مشاجره كردن در دين بپرهيزيد، كه آن، دل را از ياد خداوند عزّ و جلّ باز مى دارد و موجب نفاق مى شود و كينه به بار مى آورد و راه بر دروغ مى گشايد.

الكافىـ به نقل از غياث بن إبراهيم ـ: امام صادق عليه السلام هرگاه بر گروهى مى گذشت كه مشغول مشاجره كردن بودند، از آنها رد نمى شد، مگر آن كه سه بار با صداى بلند مى فرمود: از خدا بترسيد.

امام كاظم عليه السلام:به ياران خود دستور بده كه زبانشان را نگه دارند و مشاجره كردن در دين را وا گذارند و در عبادت خداوند عزّ و جلّ بكوشند.