آنچه حكمت مى آورد

بحار الأنوار:در حديث معراج آمده است: اى احمد! هر گاه بنده شكم خويش را گرسنگى دهد و زبانش را نگه دارد، حكمت را به او بياموزم. اگر كافر باشد حكمت او دليلى بر ضد او و وبال گردنش خواهد بود و اگر مؤمن باشد حكمتش براى او نور و برهان و شفا و رحمت خواهد شد. پس، آنچه را نمى دانسته است، بداند و آنچه را نمى ديده است، ببيند. نخستين چيزى كه به او نشان دهم عيبهاى خود اوست، تا بدين سبب از پرداختن به عيبهاى ديگران باز ماند، و دقايق علم را به او نشان دهم، تا شيطان به وجود او راه نيابد.

امام على عليه السلام:بر شهوت (خواهش نفس) چيره شو، حكمتت به كمال مى رسد.

امام على عليه السلام:به دست آوردن حكمت با كوته گويى و در پيش گرفتن نرمى و مدارا ميسر مى شود.

امام على عليه السلام:حكمت، جز با خويشتندارى از گناه به دست نمى آيد.

امام صادق عليه السلام:هركه به دنيا پشت كند، خداوند حكمت را در دلش استوار گرداند و زبانش را به آن گويا سازد.

تنبيه الخواطر:به لقمان عليه السلام گفته شد: مگر تو بنده فلان خاندان نيستى؟ گفت: چرا. گفته شد: پس از چه راه به اين مقام كه مى بينيم رسيدى؟ گفت: با راستگويى و امانتدارى و فرو گذاشتن هر آنچه بيهوده است و فروهشتن چشمانم [از حرام]، و نگه داشتن زبانم، و خوردن غذاى حلال و پاكيزه. پس هر كس كمتر از اين باشد، فرو دست من است و هركه بيش از اينها داشته باشد، فراتر از من است و هركه اينها را داشته باشد، همتاى من است.