حدیث دربارهآفرينش انسان

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أمْ هذا الّذي أنْشَأهُ في ظُلُماتِ الأرْحامِ و شُغُفِ الأسْتارِ نُطْفَةً دِهاقا. ثُمّ مَنَحَهُ قَلبا حافِظا، و لِسانا لافِظا، وَ بصَرا لاحِظا، لِيَفْهَمَ مُعْتَبِرا، و يُقَصِّرَ مُزْدَجِرا، حتّى إذا قامَ اعْتِدالُهُ و اسْتَوى مِثالُهُ، نَفَرَ مَسْتَكْبِرا. ۱

امام على عليه السلام:آيا اين انسان همان كسى نيست كه خداوند او را در تاريكيهاى زهدان و پرده هاى غلاف مانند آفريد، از نطفه اى كه ريخته شد. آن گاه به او دلى حفظ كننده و زبانى گويا و چشمى بينا بخشيد تا بفهمد و عبرت گيرد و از زشت كاريها باز ايستد. اما چون قد راست كرد و به نهايت رشد خود رسيد، گردن فرازانه روى برگرداند.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 83.

کلیدواژه‌ها آفریدگار آفرینش انسان

احادیث دیگر این موضوع

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «از نطفه اى آميخته» ـفرمود: آب مرد و زن كه با هم آميخته شوند.

امام صادق عليه السلام:شگفت از بنده اى است كه مى پندارد خداوند بر بندگان خود پوشيده است، در حالى كه اثر آفرينش را در وجود خود، با تركيبى حيرت آور و پيوندى كه بر [انكارش] ظاهرا نسخه [جحوده] اصح است و لذا ترجمه مطابق آن گرديد. خط بطلان مى كشد، مشاهده مى كند. به جان خودم سوگند! اگر در اين پديده هاى بزرگ مى انديشيدند، بي گمان اين تركيبِ روشن و تدبيرِ آشكار و پديد آمدن اشيايى كه نبوده اند و تغيير و تحوّل آنها از حالى به حالى ديگر و از ساختارى به ساختارى ديگر، آنها را به وجود آفريدگار رهنمون مى شد.

بحار الأنوار:امام صادق عليه السلام وقتى ابن ابى العوجاء نزد ايشان آمد فرمود: اى ابن ابى العوجاء! آيا تو مخلوقى يا غير مخلوق؟ او گفت: غير مخلوق. امام فرمود: اگر مخلوق بودى چگونه بودى؟ ابن ابى العوجاء در جواب ماند و برخاست و بيرون رفت.

التوحيد:امام صادق عليه السلام در يكى از مناظره ها خطاب به ابن ابى العوجاء فرمود: آيا تو مخلوق هستى يا غير مخلوق؟ عبد الكريم بن ابى العوجاء گفت: من غير مخلوق هستم. امام عليه السلام فرمود: به من بگو اگر مخلوق بودى چگونه وضعى داشتى؟ عبد الكريم مدّت درازى خاموش ماند و جوابى نداد و در حالى كه با چوبى كه مقابلش بود بازى مى كرد مى گفت: دراز، پهن، گود، كوتاه، متحرّك، ساكن، همه اينها صفت مخلوق است. امام عليه السلام فرمود: اگر براى مخلوق صفاتى جز اينها نمى دانى، پس خودت را مخلوق بدان؛ زيرا كه اين صفات را در خودت مى يابى.

امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به زنديقى كه پرسيد: دليل وجود خدا چيست؟ ـفرمود: من وقتى به جسم خود نگريستم و ديدم كه نمى توانم در قد و پهناى آن كم و زياد كنم و بديها (بيماريها) را از آن دور سازم و سود و منفعتى به آن برسانم، دريافتم كه اين ساختمان را معمار و سازنده اى است؛ پس به وجود او اقرار كردم. افزون بر اين، از مشاهده چرخش فلك به قدرت او، و پديد آوردن ابرها و به حركت در آوردن بادها و حركت خورشيد و ماه و ستارگان و ديگر نشانه هاى متقنِ شگفت آور، پى بردم كه اين همه را مدبّر و پديد آورنده اى است.