حدیث دربارهكمترين حقّ مؤمن بر برادرش
الإمامُ الرِّضا عليه السلامـ و قد سُئلَ عن حقِّ المؤمنِ على المؤمنِ ـ: إنّ مِن حقِّ المؤمنِ على المؤمنِ المَوَدَّةَ في صَدْرِهِ، و المُواساةَ في مالِهِ. و لا يقولُ لَهُ: اُفٍّ، فإذا قالَ لَهُ: «اُفٍّ» فليسَ بَينَهُما وَلايَةٌ، و إذا قالَ لَهُ: أنتَ عَدُوّي فقد كفّرَ أحدُهُما صاحِبَهُ، و إذا اتَّهمَهُ انْماثَ الإيمانُ في قَلبِهِ كما يَنْماثُ المِلْحُ في الماءِ. ۱
امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از حقّ مؤمن بر مؤمن ـفرمود: از جمله حقوق مؤمن بر مؤمن اين است كه در دل او را دوست بدارد، با مال و ثروتش او را كمك رساند. و به او «اُفّ» نگويد، كه اگر چنين بگويد ديگر ميان آنها پيوند دوستى نباشد و اگر به او بگويد: تو دشمن من هستى، يكى از آن دو، ديگرى را كافر شمرده است؛ هرگاه به او تهمتى زند، ايمان در دلش آب شود، همان گونه كه نمك در آب حل مى شود.
۱.بحار الأنوار: 74/232/28.