حدیث دربارهحسود

میزان الحکمه ج ۳، ص ۱۰۲، ح ۴۰۷۶

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:ما رَأيتُ ظالِما أشْبَهَ بمَظلومٍ مِن الحاسِدِ: نَفَسٌ دائمٌ، و قَلبٌ هائمٌ، و حُزنٌ لازمٌ. ۱

امام على عليه السلام:ستمگرى چون حسود نديدم، كه به ستمديده شبيه تر باشد: جانى سرگردان دارد و دلى بيقرار و اندوهى پيوسته.

۱.بحار الأنوار: 73/256/29.

کلیدواژه‌ها حسد حسود

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:هر كه شيفته حسادت باشد، نحسى و شور بختى شيفته او گردد.

امام على عليه السلام:حسادت، مَركَب رنج است.

امام على عليه السلام:ثمره حسادت، رنج و بدبختى در دنيا و آخرت است.

امام على عليه السلام:هر كه حسادت را رها كند، محبوب مردمان شود.

امام على عليه السلام:حسود را جز نابودى نعمتِ [محسود]شفا ندهد.

امام على عليه السلام:حسود از بديها (ناراحتيهاى ديگران) شاد مى شود و از شاديها [ى مردم]غمگين.

امام على عليه السلام:حسود، زوال نعمت از محسود را براى خود نعمت مى داند.

امام على عليه السلام:حسود به زبان لاف دوستى مى زند و در عمل، مخفيانه دشمنى مى ورزد؛ بنا بر اين، او نام دوست را برخود دارد اما صفت دشمن را.