حرام خوارى
14 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن أكَلَ لُقْمَةً مِن حَرامٍ لَم تُقْبَلْ لَهُ صلاةٌ أرْبَعينَ لَيلةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس يك لقمه حرام بخورد، تا چهل شب نمازى از او پذيرفته نشود.
۱.كنز العمّال: 9266.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ عزّ و جلّ حَرّمَ الجَنّةَ جَسَدا غُذِيَ بحَرامٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عزّ و جلّ بهشت را بر بدنى كه از مال حرام تغذيه شود، حرام كرده است.
۱.كنز العمّال: 9261، تنبيه الخواطر: 1/61 مع تفاوت يسير في اللفظ.
عنه صلى الله عليه و آله:لا يَدخُلُ الجَنّةَ منَ نَبَتَ لَحمُهُ مِن السُّحْتِ، النّارُ أوْلى بهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه گوشتش از خوراك حرام برويد، به بهشت نمى رود. آتش به او سزاوارتر است.
۱.تنبيه الخواطر: 1/61.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا وَقَعتِ اللُّقْمَةُ مِن حَرامٍ في جَوفِ العَبدِ لَعَنهُ كُلُّ مَلَكٍ في السّماواتِ و الأرضِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه لقمه حرام به اندرون بنده وارد شود، تمام فرشتگان آسمانها و زمين او را نفرين كنند.
۱.مشكاة الأنوار: 543/1819.
عنه صلى الله عليه و آله:العِبادَةُ مَع أكْلِ الحَرامِ كالبِناءِ على الرَّمْلِ ـ و قيلَ: على الماءِ ـ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عبادت كردن با وجود حرام خوارى مانند ساختن بنايى است بر روى شن ـ و به قولى: بر روى آب ـ.
۱.عدّة الداعي: 141.
عنه صلى الله عليه و آله:لَرَدُّ دانَقٍ من حَرامٍ يَعْدِلُ عندَ اللّهِ سُبحانَهُ سَبعينَ ألفَ حجّةٍ مَبْرورَةٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه، ردّ كردن يك دانق ۲ حرام، نزد خدا برابر است با هفتاد هزار حجّ پذيرفته.
عنه صلى الله عليه و آله:تَرْكُ دانَقِ حَرامٍ أحَبُّ إلى اللّهِ تعالى مِن مائةِ حِجّةٍ من مالٍ حلالٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رها كردن يك دانق حرام نزد خداوند متعال، دوست داشتنى تر است از صد حجّ، كه از مال حلال باشد.
۱.تنبيه الخواطر: 2/120.
عنه صلى الله عليه و آله:تَرْكُ لُقْمَةِ حَرامٍ أحَبُّ إلى اللّهِ من صلاةِ ألفَي رَكْعَةٍ تَطَوُّعا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فرو گذاشتن يك لقمه حرام، نزد خدا محبوبتر از خواندن هزار ركعت نماز مستحبى است.
۱.تنبيه الخواطر: 2/120.
عنه صلى الله عليه و آله:لا يَكتَسِبُ العَبدُ مالاً حَراما فيَتَصَدَّقُ مِنهُ فَيوجَرُ عَلَيهِ، و لا يُنفِقُ مِنهُ فيُبارِكُ (اللّهُ) لَهُ فيهِ، و لا يَترُكُهُ خَلفَ ظَهرِهِ إلاّ كانَ رادَّهُ (زادَهُ) إلَى النّارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر آدمى مال حرامى به دست آورد و از آن صدقه دهد، اجرى به او داده نشود و اگر از آن انفاق كند، خداوند براى او در آن بركت قرار ندهد و آن مال حرام پس از او باقى نماند، مگر اين كه سوق دهنده (ره توشه) او به سوى آتش باشد.
۱.عدّة الداعي: 93.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:بِئْسَ الطَّعامُ الحَرامُ. ۱
امام على عليه السلام:بد خوراكى است [خوراك]حرام.
۱.غرر الحكم: 4389.
تنبيه الخواطر:أكَلَ عليٌّ عليه السلام تَمْرَ دَقَلٍ و شَرِبَ عليهِ الماءَ و ضَرَبَ على بَطْنِهِ، و قالَ: مَن أدخَلَ بطنَهُ النّارَ فأبْعَدَهُ اللّهُ. ۱
تنبيه الخواطر:امام على عليه السلام خرمايى از نا مرغوبترين نوع آن تناول كرد و روى آن آبى نوشيد و دستى به شكمش زد و فرمود: هر كس آتش وارد شكم خود كند، خداوند او را [از رحمت خود]دور سازد.
۱.تنبيه الخواطر: 1/46.
الإمامُ الباقرٌ عليه السلام:إنَّ الرّجُلَ إذا أصابَ مالاً مِن حَرامٍ لَم يُقْبَلْ مِنهُ حَجُّ و لا عُمْرَةٌ و لا صِلَةُ رَحِمٍ حتّى أنّه يَفْسُدُ فيهِ الفَرْجُ. ۱
امام باقر عليه السلام:هرگاه انسان مالى از حرام به دست آورد نه حجّى از او پذيرفته شود، نه عمره اى و نه صله رحمى و حتى در ازدواج و زناشويى او تأثير سوء مى گذارد.
۱.الأمالي للطوسي: 680/1447.
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و به اعمالى كه كرده اند پردازيم و همه را چون ذرات خاك بر باد دهيم» ـفرمود: به خدا سوگند، گر چه اعمالشان سفيدتر از كتان مصرى بود اما چنان بودند كه هرگاه با حرامى رو به رو مى شدند آن را فرو نمى گذاشتند.
الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:إنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانَ يأتي أهلَ الصُّفَّةِ و كانوا ضِيفانَ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، كانوا هاجَروا مِن أهاليهِم و أموالِهِم إلى المَدينَةِ فأسْكَنَهُم رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله صُفَّةَ المَسجِدِ، و هُم أربَعُمِائةِ رجُلٍ [كان]، يُسَلِّمُ علَيهِم بالغدوةِ و العَشِيِّ، فأتاهُم ذاتَ يومٍ فمِنهُم مَن يَخصِفُ نَعلَهُ، و مِنهُم مَن يَرقَعُ ثَوبَهُ، و مِنهُم مَن يَتَفلّى، و كانَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَرزُقُهُم مُدّا مُدّا مِن تمرٍ في كُلِّ يَومٍ.
فقامَ رجُلٌ مِنهُم فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، التَّمرُ الّذي تَرْزُقُنا قَد أحْرَقَ بطُونَنا!
فقالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أمَا إنّي لَوِ اسْتَطَعْتُ أنْ اُطْعِمَكُمُ
امام كاظم عليه السلام:اهل صفّه ميهمان رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند. آنها خان و مان خود را رها كرده به مدينه هجرت كرده بودند. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آنان را كه چهل مرد بودند در صفّه مسجد اسكان داد. آن حضرت هر صبح و شام نزد ايشان مى رفت و بر آنان سلام مى داد. روزى بر صفّه نشينان وارد شد، ديد يكى كفش خود را پينه مى كند، ديگرى لباسش را وصله مى زند و عده اى هم جامه هاى خود را از شپش پاك مى كنند. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هر روز يك مُدّ (تقريبا يك چارك) خرما به آنها مى داد. مردى از ميان آنها برخاست و عرض كرد: اى رسول خدا! خرمايى كه به ما مى دهى معده هاى ما را سوزاند! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: بدانيد كه اگر مى توانستم دنيا را خوراك شما كنم اين كار را مى كردم اما كسانى از
۱.النوادر للراوندي: 152/223.