مواردى كه حكم به ظاهر مى شود
3 حدیث
سنن أبي داوود عن سلمةَ بنِ الأكوعِ:أتى النبيَّ صلى الله عليه و آله عَينٌ مِن المشركينَ و هُو في سَفرٍ، فجلَسَ عند أصحابِهِ ثُمّ انْسَلَّ، فقالَ النبيُّ صلى الله عليه و آله: اطلُبوهُ فاقتُلُوهُ، فسَبَقْتُهُم إليهِ فقَتَلْتُهُ، و أخَذْتُ سَلَبَهُ فنَفَّلَني إيّاهُ. ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از سلمة بن اكوع ـ: در يكى از سفرهاى پيامبر، جاسوسى از قريش نزد آن حضرت آمد و كنار اصحاب حضرت نشست و سپس ناپديد شد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: او را پيدا كنيد و بكُشيد. من زودتر از ديگران خود را به آن مرد رساندم و او را كشتم و لباسها و وسايلش را برداشتم و پيامبر آنها را به من بخشيد.
۱.سنن أبي داوود: 3/48/2653.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:الجاسوسُ و العَينُ إذا ظُفِرَ بِهِما قُتِلا. ۱
امام صادق عليه السلام:در صورت دست يافتن به جاسوس و خبر چين بايد آنها را كشت.
۱.مستدرك الوسائل: 11/98/12518.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لَمّا سُئل عنِ القاضي أ يَحِلُّ لَه أن يَقضيَ بقَولِ البَيِّنَةِ إذا لَم يعرِفهُم مِن غَير مسألَةٍ ـ: خَمسَةُ أشياءَ يَجِبُ على النّاسِ أنْ يأخُذوا بِها ظاهِرَ الحُكْمِ: الوِلاياتُ، و التّناكُحُ، و المَوارِيثُ، و الذَّبائحُ، و الشّهاداتُ، فإذا كانَ ظاهرُهُ ظاهرا مأمونا جازَتْ شهادتُهُ، و لا يُسألُ عن باطنِهِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به پرسش از اينكه آيا قاضى مى تواند بر اساس گفته گواهان نا شناس حكم دهد بى آن كه درباره آنان پرس و جو كند؟ ـفرمود: پنج مورد است كه مردم بايد در آنها به ظاهر حكم عمل كنند: ولايت و سرپرستى، زناشويى، ارث و ميراث، ذبايح و شهادت دادن. اگر ظاهر فرد، درست و در خور اطمينان بود گواهى اش جايز است و نبايد از باطن او پرس و جو كرد.
۱.الكافي: 7/431/15.