حدیث دربارهمحارب
عنه عليه السلام:إنّ لِلحَربِ حُكْمَينِ: إذا كانَتِ الحَربُ قائمَةً لَم تَضَعْ أوْزارَها و لَم يُثْخَنْ أهْلُها، فكُلُّ أسيرٍ اُخِذَ في تلكَ الحالِ فإنَّ الإمامَ فيه بالخِيارِ: إنْ شاءَ ضَرَبَ عُنُقَهَ، و إنْ شاءَ قَطَعَ يَدَهُ و رِجْلَهُ مِن خِلافٍ.
و الحُكمُ الآخَرُ: إذا وَضَعتِ الحَرْبُ أوْزارَها و اُثخِنَ أهلُها، فكلُّ أسيرٍ اُخِذَ في تلكَ الحالِ فكانَ في أيْديهِم فالإمامُ فيهِ بالخِيارِ: إنْ شاءَ مَنَّ علَيهِم فأرْسَلَهُم، و إنْ شاءَ فاداهُم أنفُسَهُم، و إنْ شاءَ اسْتَعْبَدَهُم فصاروا عَبيدا. ۱
امام باقر عليه السلام:جنگ دو حكم دارد: اگر هنوز آتش جنگ شعله ور است و سلاحها بر زمين گذاشته نشده و جنگجويان سرگرم پيكارند، هر اسيرى كه در اين حال گرفته شود، تصميم با امام است كه او را گردن زند، يا دست و پايش را يكى از چپ و يكى از راست ببرد.
اما اگر جنگ تمام شده و رزمندگان از پيكار دست شسته اند، اسيرانى كه در اين حال گرفته شوند، تصميم با امام است، كه اگر خواست بر آنان منّت نهاده آزادشان كند، يا فديه ستاند و رهايشان سازد و يا آنان را به بندگى گيرد.
۱.الكافي: 5/32/1، انظر وسائل الشيعة: 11/53 باب 23.
کلیدواژهها محارب