حدیث دربارهسپاه
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ للأشْتَرِ لَمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ: فالجُنودُ بإذْنِ اللّهِ حُصونُ الرَّعِيَّةِ، و زَينُ الوُلاةِ، و عِزُّ الدِّينِ، و سُبُلُ الأمْنِ، و ليسَ تَقومُ الرَّعِيَّةُ إلاّ بِهِم. ثُمَّ لا قِوامَ للجُنودِ إلاّ بما يُخرِجُ اللّهُ لَهُم مِن الخَراجِ الّذي يَقْوَونَ بهِ على جِهادِ عَدُوِّهِم، و يَعْتمِدونَ علَيهِ فِيما يُصْلِحُهُم.
فَوَلِّ مِن جُنودِكَ أنصَحَهُم في نَفْسِكَ للّهِ و لرسُولِه و لإمامِكَ، و أنْقاهُم جَيْبا، و أفْضَلَهُم حِلْما، ۱ ممّن يُبْطئُ عنِ الغَضَبِ، و يَسْتَريحُ إلى العُذْرِ، و يَرْأفُ بالضُّعَفاءِ، و يَنْبُو على الأقْوِياءِ، و مِمَّن لا يُثيرُهُ العُنفُ، و لا يَقْعُدُ بهِ الضَّعْفُ. ۲
امام على عليه السلامـ در فرمان [نامه] حكومت مصر به اشتر ـنوشت: «سپاهيان، به اذن خدا، دژهاى مردمند و زيور واليان و مايه توانمندى و ارجمندى دين و وسيله امنيّت. مردم جز با بودن سپاهيان پايدار نمى مانند و سپاهيان نيز جز با خراجى كه خداوند براى آنها مقرّر فرموده است، قوام نمى گيرند، آنان به وسيله خراج در جهاد با دشمنانشان توانا مى شوند و كار خود را بدان سامان مى دهند.
پس، از سپاهيان خود آن كس را به فرماندهى برگزين كه به نظر تو براى خدا و پيامبر او و پيشوايت از همه خير خواه تر است و از همه پاكدامن تر و بردبارتر؛ كسى كه دير به خشم آيد و با پوزش خواهى [فرد مورد غضب]آرام گيرد، با نا توانان مهربان باشد و با زورمندان قاطع، خشونت او را بر نينگيزد و ناتوانى او را بر جاى ننشاند.
کلیدواژه‌ها سپاه