حدیث دربارهحقّ همنشين

بحار الأنوارـ مِمّا كَلَّم اللّهُ تعالى به موسى عليه السلام ـ: يا موسى، أطِبِ الكَلامَ لأهْلِ التَّركِ للذُّنوبِ، و كُنْ لَهُم جَلِيسا، و اتَّخِذْهُم لغَيْبِكَ إخْوانا، ۱ و جِدَّ مَعهُم يَجِدّونَ مَعكَ. ۲
بحار الأنوار:از سخنان خداوند متعال به موسى عليه السلام [اين است كه]: اى موسى! با آنان كه گرد گناه نمى گردند، نيكو و پاكيزه سخن بگوى و همنشين آنان باش و ايشان را براى غيب ۳] اين است كه [خود گير و با آنان تمام تلاش و كوشش خود را در راه اطاعت به كار بند تا آنان نيز چنين كنند.
۱.أي اتخذهم إخوانا ليحفظوك في غيبتك بأن لا يذكروك في غيبتك بسوء، و يدفعوا عنك الغيبة و يكونوا ناصحين لك عند ما تغيب عنهم، و يحتمل أن يكون المراد بالغيب القيامة لغيبتها عن الحس (مرآة العقول: 25 / 100 / 8).
۲.بحار الأنوار: 77/36/7.
۳.اين سخن را مى توان به دو گونه معنا كرد؛ يا بدين معنا كه: كسى را برادر خود گير كه وقتى غيبت تو را مى شنود، از تو دفاع كند، يا بدين معنا كه: او را براى عالم غيب و آخرت خود برادر گير (به نقل از مرآة العقول: 25 / 100 / 8).
کلیدواژه‌ها همنشینیحق همنشین

احادیث دیگر این موضوع

۲