حدیث دربارهخوشگذرانان
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ من كتابٍ لَهُ عليه السلام إلى مُعاوِيةَ ـ: وَ كَيفَ أنتَ صانعٌ إذا تَكَشَّفَتْ عَنكَ جَلابِيبُ ما أنتَ فيهِ مِن دُنيا قد تَبَهَّجتَ بِزينَتِها، و خُدِعْتَ بِلَذَّتِها، دَعَتكَ فَأجَبتَها، و قادَتْكَ فَاتّبعتَها، و أمَرتكَ فأطَعتَها.
و إنَّه يُوشِكُ أن يَقِفَكَ واقفٌ على ما لا يُنجِيكَ منه مِجَنّ، فَاقْعَسْ عَن هذا الأَمرِ، وَ خذْ اُهبَةَ الحِسابِ، وَ شمِّرْ لِما قد نَزَل بِكَ، و لا تُمَكِّن الغُواةَ مِن سَمعِك، و إلاّ تَفْعل اُعلِمْكَ مَا أغفَلتَ من نَفسِكَ؛ فإنَّكَ مُترَفٌ قد أَخَذ الشَّيطانُ مِنكَ مَأخَذَهُ، وَ بلَغَ فِيكَ أَمَلهُ، وَ جَرى مِنكَ مَجرَى الرُّوحِ و الدَّمِ. ۱
امام على عليه السلام ـ در نامه به معاويه ـ نوشت:چه خواهى كرد آن هنگام كه پرده هاى دنيايى كه در آنى، از پيش رويت برداشته مى شود؛ دنيايى كه به آرايه هايش شادمان شده اى، با لذّتش فريفته گشته اى، تو را فرا خوانده و دعوتش را پذيرفته اى، تو را كشانده و به دنبالش رفته اى، تو را فرمان داده و تو از وى فرمان بُرده اى؟ زود است كه نگاه دارنده اى تو را بر حالى نگه دارد كه هيچ سپرى نتواند از آن رهايى ات دهد. پس، از اين امر (ادّعاى خلافت) دست بردار، خود را براى حسابرسى آماده ساز، براى آنچه بر تو فرود آمده (پيرى و مقدّمات مرگ)، دامن به كمر زن و گوش به گفتار گمراهان مسپار؛ و اگر چنين نكنى، تو را از [عواقب]غفلتى كه از خويش كرده اى، آگاه خواهم كرد. همانا خوش گذران شده اى و شيطان در تو راه يافته و به آرزوى خود رسيده و همانند جان و خون، در وجود تو جارى شده است.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 10.