خانه
کتابها
احادیث
معصومین(ع)
جستجو...
ورود
ثبتنام
خانه
کتابها
میزان الحکمه ج ۲
موضوعات
مباهله (يكديگر را نفرين كردن)
2149. زمان مباهله، از طلوع فجر تا طلوع خ…
حدیث درباره
مباهله (يكديگر را نفرين كردن)
میزان الحکمه ج ۲، ص ۷۶، ح ۲۱۴۹
امام باقر علیهالسلام
مباهله (يكديگر را نفرين كردن)
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:
السّاعةُ الّتي تُباهِلُ فيها ما بينَ طُلوعِ الفَجرِ إلى طُلوعِ الشّمسِ.
۱
امام باقر عليه السلام:
زمان مباهله، از طلوع فجر تا طلوع خورشيد است.
۱.
الكافي: 2/514/2.
کلیدواژهها
مباهله
مباهله یکدیگر را نفرین کردن
احادیث دیگر این موضوع
۴
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقتى آيه مباهله: «بياييد ما فرزندانمان و شما فرزندانتان. را حاضر آوريم» نازل شد و پس از آن كه دست على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را گرفت ـفرمود: اينان خانواده منند.
الدرّ المنثورـ به نقل از سعد بن ابى وقاص ـ: وقتى آيه «بگو: بياييد تا حاضر آوريم.» نازل شد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله على و فاطمه و حسن و حسين را فراخواند و فرمود: بار خدايا! اينان خانواده من هستند.
امام صادق عليه السلامـ به ابو العباس درباره مباهله ـفرمود: پنجه ات را در پنجه او مى گذارى، آن گاه مى گويى: «خدايا! اگر فلانى حقّى را انكار يا به باطلى اقرار كرده او را به بلايى آسمانى، يا عذابى از جانب خودت گرفتار كن» و هفتاد بار او را نفرين كن.
امام صادق عليه السلام:نصاراى نجران به همراه رئيس و نايب و. نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند و عرض كردند: ما را به چه دعوت مى كنى؟ فرمود: به اين كه شهادت دهيد خدايى جز اللّه نيست و من فرستاده خدايم و عيسى بنده اى مخلوق است كه مى خورد و مى آشامد و صحبت مى كند. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: پس با من مباهله كنيد. اگر من راستگو باشم لعن و نفرين، شما را مى گيرد و اگر دروغگو باشم لعن و نفرين، مرا مى گيرد. گفتند: منصفانه است. آن گاه وعده مباهله گذاشتند. وقتى به خانه هاى خود برگشتند بزرگانشان گفتند: اگر با قوم خود به مباهله آمد با او مباهله مى كنيم؛ زيرا در اين صورت او پيامبر نيست اما اگر فقط با خانواده اش براى مباهله آمد با او مباهله نمى كنيم؛ چون اگر خانواده اش را به خطر انداخت حتما راست مى گويد. صبح كه شد نزد پيامبر خدا آمدند، ديدند آن حضرت، امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را همراه خود آورده است. آنان متوجّه شدند و به رسول خدا گفتند: با تو توافق مى كنيم، ما را از مباهله معاف بدار. پس، رسول خدا بر گرفتن جزيه از آن ها مصالحه كرد و آنان پراكنده شدند و رفتند.
حدیث 2148
موضوع
حدیث 2150