بزرگترين منزلت
3 حدیث
مسكّن الفؤاد:أوحى اللّهُ تعالى إلى بعضِ الصِّدِّيقينَ: إنَّ لي عِبادا مِن عِبادي يُحِبّوني و اُحِبُّهم، و يَشْتاقونَ إلَيَّ و أشْتاقُ إلَيهِم، و يَذْكروني و أذْكُرهُم. أقَلُّ ما اُعْطيهِم ثلاثا: الأوَّلُ: أقْذِفُ مِن نُوري في قُلوبِهِم فيُخْبِرونَ عَنّي كما اُخْبِرُ عَنهُم، و الثّاني: لَو كانتِ السَّماواتُ و الأرَضونَ و ما فيهِما في مَوازينِهِم لاسْتَقْلَلْتُها لَهُم، و الثّالثُ: اُقبِلُ بِوَجْهي علَيهِم، أ فَتَرى مَن أقْبَلْتُ بوَجْهي علَيه يَعلَمُ أحَدٌ ما اُريدُ أنْ اُعْطيَهُ؟! ۱
مسكّن الفؤاد:خداوند متعال به يكى از صدّيقان وحى فرمود: مرا بندگانى است كه دوستم دارند و من دوستشان دارم، مشتاق منند و من مشتاق آنانم، به ياد منند و من به ياد آنانم. كمترين چيزى كه به ايشان مى دهم سه چيز است: اول: پرتوى از نور خود را در دلهايشان مى افكنم كه بدان سبب از من خبردار مى شوند، چنان كه من از آنان خبر دارم، دوم: اگر آسمانها و زمينها و هر آنچه در آسمانها و زمينهاست در ترازوى [اعمال]آنها باشد، در برابر ارزش آن ها، كم مى بينم. سوم: به آنان روى مى آورم، و كسى را كه من به او روى آورم، آيا فكر مى كنى كسى بداند كه چه [درجه اى] مى خواهم به او بدهم؟!
۱.مسكّن الفؤاد: 28.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:قالَ اللّهُ: ما تَحبَّبَ إلَيّ عَبدي بشيءٍ أحَبَّ إلَيَّ ممّا افْتَرَضْتُهُ علَيهِ، و إنّهُ لَيَتحبَّبُ إلَيَّ بالنّافِلَةِ حتّى اُحِبَّهُ، فإذا أحْبَبْتُهُ كنتُ سَمْعَهُ الّذي يَسمَعُ بهِ، و بَصرَهُ الّذي يُبصِرُ بهِ، و لِسانَهُ الّذي يَنْطِقُ بهِ، و يَدَهُ الّتي يَبْطِشُ بها، و رِجْلَهُ الّتي يَمشي بها، إذا دَعاني أجَبْتُهْ، و إذا سَألَني أعْطَيتُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند فرمود: بنده ام با هيچ كارى دوست داشتنى تر از انجام واجبات، محبوب من نمى شود و با انجام مستحبات وسيله جلب محبت مرا فراهم مى آورد چندان كه محبوب من مى شود و چون دوستش بدارم گوش شنواى او مى شوم و چشم بيناى او و زبان گوياى او و دست نيرومند او و پاى ره پوى او. هرگاه مرا بخواند پاسخش دهم و هرگاه از من چيزى بخواهد عطايش كنم.
۱.المحاسن: 1/454/1047.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنَّ اُولي الألْبابِ الّذينَ عَمِلوا بالفِكْرَةِ حتّى وَرِثوا مِنهُ حُبَّ اللّهِ ـ إلى أن قالَ ـ: فإذا بَلغَ هذهِ المَنزِلَةَ جَعلَ شَهْوَتَهُ و مَحَبّتَهُ في خالِقِه، فإذا فَعلَ ذلكَ نَزلَ المَنزِلَةَ الكُبرى فعايَنَ رَبَّهُ في قَلبهِ، و وَرِثَ الحِكمَةَ بغَيرِ ما وَرِثَهُ الحُكَماءُ، وَ ورِثَ العِلمَ بغَيرِ ما وَرِثَهُ العُلَماءُ، وَ ورِثَ الصِّدقَ بغَيرِ ما وَرِثَهُ الصِّدِّيقونَ. إنَّ الحُكَماء وَرِثُوا الحِكمَةَ بالصَّمتِ، و إنَّ العُلَماءَ وَرِثوا العِلمَ بالطَّلَبِ، و إنّ الصِّدِّيقينَ وَرِثوا الصِّدقَ بالخُشوعِ و طُولِ العِبادَةِ. ۱
امام صادق عليه السلام:خردمندان، كسانى هستند كه با انديشه كار كنند تا بر اثر آن، محبّت خدا را به دست آورند ـ تا آن جا كه فرمود ـ: و چون به اين منزلت برسد خواهش و محبّت خود را از آنِ آفريدگارش قرار دهد و هر گاه چنين كند به بزرگترين منزلت دست يابد و پروردگارش را در دل خويش ببيند و ميراث دار حكمت شود، نه از راهى كه حكما يافتند و ميراث بان دانش شود، نه از راهى كه دانشمندان رفتند و صدق را بيابد، نه از راهى كه صدّيقان يافتند. حكيمان حكمت را با خاموشى فراچنگ آورده اند و دانشمندان دانش را با جستجو و صدّيقان با خشوع و عبادت دراز مدّت.
۱.بحار الأنوار: 70/25/26.