حدیث دربارهپيامد شناختن و نشناختن امام

میزان الحکمه ج ۱، ص ۲۴۶، ح ۸۹۶

امام صادق علیه‌السلام

پيامد شناختن و نشناختن امام

عنه عليه السلامـ في قـولِـهِ تـعـالـى: «وَ مـنْ يُـؤْتَ الحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِىَ خَيْرًا كَثِيرًا» ۱ ـ: طاعةُ اللّهِ و معرفةُ الإمامِ. ۲

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و هر كه را حكمت داده شود به يقين، خيرى فراوان داده شده است» ـفرمود: [يعنى]فرمانبرى از خدا و شناخت امام.

۱.البقرة: 269.

۲.الكافي: 1 / 185 / 11.

کلیدواژه‌ها امامت عامه پیامد شناختن و نشناختن امام

احادیث دیگر این موضوع

۴

امام حسين عليه السلامـ هنگامى كه از ايشان درباره شناخت خدا سؤال شد ـفرمود: [يعنى]شناخت مردم هر زمان نسبت به امامى كه اطاعتش بر آنان واجب است.

امام باقر عليه السلامـ در تفسير آيه «آيا كسى كه مرده بود و او را زنده گردانيديم و براى او نورى قرار داديم تا در پرتو آن در ميان مردم راه برود، به كسى مى ماند كه در تاريكى هاست و از آن خارج نمى شود؟» ـفرمود: «مرده» كسى است كه چيزى نمى داند و «نور» پيشوايى است كه به او اقتدا مى شود.

امام صادق عليه السلام:ماييم آن خاندانى كه خداوند فرمانبرى از ما را واجب كرده است. شما به كسانى اقتدا مى كنيد كه مردم در نشناختن آنان معذور نيستند.

امام باقر عليه السلام:تنها آن كس خداوند عزّ و جلّ را مى شناسد و مى پرستد كه خدا و امامش از ميان ما اهل بيت را بشناسد.