حقيقت ياد خدا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از خداوند عز و جل فرمان بَرد خدا را ياد كرده است، هرچند نماز خواندن و روزه گرفتن و قرآن خواندنش اندك باشد.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «وياد خدا بزرگتر است» ـفرمود: خدا را به ياد داشتن، هنگام رو به رو شدن با حلال و حرام خدا.

امام صادق عليه السلام:ذكر بر دو گونه است: ذكر خالص كه با دل سازگار و همراه است و ذكر بازدارنده كه ياد هر كس جز او را از دل مى برد.

امام صادق عليه السلام:ياد خدا را بدان سبب دان كه او به ياد توست، او تو را ياد مى كند در حالى كه بى نياز از توست. پس ياد او از تو ارزشمندتر و خواستنى تر و كاملتر و پيش تر است تا ياد تو از او. بنابراين، هر كه مى خواهد خداوند متعال را ياد كند بايد بداند كه اگر خداوند توفيق ياد خود را به ياد بنده نياورد، بنده قادر به ذكر و ياد او نيست.

امام رضا عليه السلام:هركه خدا را ياد كند اما به ديداراو شتاب (شوق) نشان ندهد، خود را ريشخند كرده است.